[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 122 ]
[ ترجمه ]
تفسير :
مانند اين آيه در آيهء چهل و اندى گذشت و همين طور تفسير آن ليكن در علت تكرار آن سه گفتار است : 1 - نعمتهاى خداوند چون كه ريشهها و پايههاى تمام نعمتها است از اين جهت خداوند مكرّراً يادآورى ميفرمايد به منظور مبالغهء در خواندن آنان به شكر نعمتها تا فرمانبردارى او را پذيرفته و شكر نعمتهاى او را بجاى آورند و بدانند كه او از هيچ نعمتى دريغ نفرموده . 2 - چون بين دو كلام فاصله زياد شد از اينرو تكرار يادآورى به منظور تأكيد و ابلاغ در حجّت نيكو است . 3 - خداوند چون سخن از تورات را بميان آورد و در تورات راجع به پيامبرى عيسى و محمّد و مژدهء آمدن آنها صحبت شده از اينرو يادآورى كرد آنان را نسبت به - نعمتهايى كه ارزانى داشته و امتيازهايى كه براى آنان قائل شده است همانطور كه در سورهء « الرّحمن » نعمتهاى خود را شمرده و آيهء : « فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ » را تكرار نموده است و هر كدام ارتباط به ياد آورى نعمت مخصوصى دارد و مربوط به همان نعمتى است كه اين جمله دنبال آن ذكر شده و همين طور وعيد و وعدهء كيفرى كه در سورهء مرسلات مكرّراً ميفرمايد و آيهء : « فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ » را در دنبال كارهايى كه تكذيب براهين و مقتضاى ادلّه را بزرگ مىكند ذكر ميفرمايد - كه منظور وعدهء كيفر در برابر هر يك از آن اعمال است - و در حقيقت تكرارى وجود ندارد .