لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ . . .
- يعنى تا اين كه قسمتى از مالهاى مردم را به نحوى كه موجب گناه است بخوريد مثل اين كه مالى را مىدانيد از خود شما نيست ولى نزد قاضى برده و او حكم كند كه از شما است اگر چه آن مال در ظاهر از شما مىشود ولى در حقيقت مال مردم است و شما مىخوريد و داراى كيفرى سخت مىباشد .
و از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود خدا ميدانست كه به زودى در ميان اين امّت قاضيانى خواهند آمد كه بر خلاف حق و واقع حكم مىكنند از اين جهت مردمان با ايمان را نهى مىكرد كه به اين گونه قاضيان كه ميدانند بر خلاف حق حكم مىكنند مراجعه ننمايند .
و از اين آيه استفاده مىشود كه اقدام بر گناه با علم و اطلاع از آن يا در صورتى كه امكان علم و اطلاع برايش باشد گناه بيشترى است
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 189 ]
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 189 )
[ ترجمه ]
از ماههاى نو از تو سؤال مىكنند بگو آنها وقتها است براى مردم و حج . نيكى آن نيست كه از پشت ، بخانهها درآئيد بلكه نيكى آن است كه پرهيزكارى نماييد و از درها بخانهها برويد و از خدا بترسيد شايد رستگار گرديد
شرح لغات
اهلّه : جمع هلال است و هلال به معناى ماه شب اول مىباشد .
توقيت : معين كردن وقت و هر چيزى كه نهايت آن معين شده باشد موقت مىگويند و ميقات به معناى آخر وقت است همانطورى كه آخرت ، ميقات مخلوقات مىباشد و ديدن هر ماه ، آخر ماه ( گذشته ) است .
حجّ : معناى آن در پيش گفته شده است .
البرّ : فايده و نفع نيكو .
ظهر : پشت .