و ثعلبى از ابى ذر غفارى و او از پيغمبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : صحف حضرت ابراهيم عليه السلام در سوم ماه رمضان ( و بنقلى در شب اول ) نازل گشت و تورات موسى عليه السلام در ششم و انجيل عيسى عليه السلام در سيزدهم و زبور داود عليه السلام در هيجدهم و فرقان بر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در 24 ماه رمضان نازل گشت و همين روايت را عياشى از امام صادق عليه السلام و آن حضرت از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله نيز نقل نموده است .
4 - مراد از
« أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ »
اينست كه قرآن در مورد وجوب روزه نازل شده و حكم آن را بيان كرده است . مثل اين كه گفته مىشود خداوند در مورد زكات فلان مطلب را نازل نموده كه منظور نزول در وجوب آن است سپس در وصف قرآن مىفرمايد
« هُدىً لِلنَّاسِ »
هادى و رهنماى است در علومى كه مردم را بدان موظف كرده است .
وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى . . .
- در آن دليلهايى است از هدايت و در فرق هدايت اول و دوم در اين دو جمله اين دو قول گفته شده است .
1 - هدايت اول راهنمايى و هدايت از گمراهى و هدايت دوم بمعنى بيان احكام حلال و حرام مىباشد از ( ابن عباس ) .
2 - مردم از هدايت اول راهنمايى بعلومى است كه مردم به آنها مكلّف شدهاند و هدايت دوم بيان تاريخ پيغمبران و اديان و سرگذشت آنها است چه آنها ( بطور صحيح ) از غير قرآن بدست نمىآيد از ( قاضى - اصم ) .
وَ الْفُرْقانِ . . .
- آنچه باعث امتياز حق و باطل مىشود از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود : قرآن اسم است براى تمام آن و فرقان نام قسمتى است كه لازم است مردم به آنها عمل نمايند .
از امام پنجم حضرت باقر عليه السلام نقل شده كه فرمود : رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله در جمعه آخر ماه شعبان براى مردم خطبهاى ( در مورد ماه رمضان ) خواند بدين نحو ، پس از حمد و ثناى پروردگار فرمود : « اى جمعيّت ماهى بر سر شما سايه افكنده كه در آن شبى قرار دارد كه از هزار ماه بهتر است و آن كسى كه يك شب در اين ماه به انجام