[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 185 ]
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 185 )
[ ترجمه ]
ماه رمضان ماهى است كه نازل شده است در آن قرآن براى هدايت مردم و با دليلهاى روشن براى راهنمايى و امتياز حق از باطل ، پس هر كه دريابد ماه را بايد روزه بدارد و هر كس مريض و يا در سفر باشد چندى از روزهاى ديگر ، خداوند براى شما حكم را آسان خواسته و تكليف را مشكل نگرفته است تا اينكه عدد روزه را تكميل كرده خدا را بعظمت ياد كنيد كه شما را هدايت كرد ، باشد كه از اين نعمت شكرگزار گرديد
شرح لغات :
شهر - به معناى « ماه » و جمع آن « شهور » و « اشهر » مىباشد و اصل اين كلمه به معناى ظهور و آشكار شدن است و چون هر يك از ماههاى قمرى با ديدن هلال و ماه شب اول ظاهر ميگردد لذا به آن « شهر » گفتهاند .
رمضان ، اصل اين كلمه از « رمض » كه به معناى شدت تابش خورشيد بر ريگها مىباشد .
در اينكه چرا اين ماه به « رمضان » ناميده شد سه وجه بيان شده است :
1 - عادت عرب بر اين بوده كه ماهها را به زمانها و خصوصيتهاى آن نامگذارى ميكردند و چون ماه روزه به تابستان و زمان تابش شديد خورشيد بر ريگها مصادف بود لذا ، به كلمه اسم « رمضان » ناميده شد .
2 - برخى ميگويند كلمه « رمضان » اسمى از اسمهاى الهى است و چون اين ماه فضيلت و شرافت دارد به اين نام خوانده شده است روى همين اصل از مجاهد نقل شده است كه نگوئيد « رمضان » بلكه بگوئيد ماه رمضان و شما نميدانيد كه رمضان چيست و در فضيلت و شرافت اين ماه از رسول اكرم نقل شده كه فرمود : هر كس از روى ايمان و يقين ماه رمضان را روزه بدارد گناهان گذشتهاش بخشيده مىشود .