گفته شده : آنهايى را كه از خانههايشان بيرون كردند با آنهايى را كه با دادن فديه نجات ميدادند دو گروه بودند ليكن هر دو يهودى بودند و خداوند آنان را بر اين جريان آگاه كرد .
ابو مسلم اصفهانى ميگويد : منظور اين نيست : كه در اثر فديه واجبى را عملى و در نتيجه بيرون كردن حرامى را مرتكب ميشوند و از اين رو ايمان ببرخى از كتاب آوردهاند بلكه منظور بيان اوصاف محمد صلى اللَّه عليه و آله و غير او است ( يعنى بعضى از تورات را كه مربوط به پيامبر اسلام نيست ايمان آوردند و قسمت ديگر را كه در بارهء آن وجود مقدس است انكار كردند )
فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا . . .
- پس نيست كيفر كسى كه چنين كارى را انجام دهد مگر خوارى و ذلت در زندگانى دنيا در بارهء خوارى و ذلتى كه خداوند آنان را مبتلا كرد در اثر گناهى كه در پيش انجام دادند چند قول است .
1 - منظور فرمانى است كه خداوند بر پيامبر اسلام فرستاد كه قاتل را در برابر عملش قصاص كند و از ستمگر بنفع ستمديده انتقام بكشد .
2 - منظور گرفتن جزيه و ماليات است از آنان تا زمانى كه بر طبق مقررات « ذمّه » عمل نمايند آن هم با خوارى و كوچكى .
3 - منظور از خوارى در دنيا اين است كه پيامبر اسلام يهود بنى النضير را از خانههايشان تا روز قيامت بيرون كرد و يهود بنى قريظه را كشت و بچههايشان را اسير نمود .
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ . . .
- و در روز جزا گرفتار عذاب بزرگى خواهند شد .
يعنى تنها خوارى و ذلت دنيوى براى آنان كافى نيست و جبران گناه آنان را نخواهد نمود بلكه در روز قيامت نيز گرفتار عذاب بزرگى خواهند شد و آن عذابى است كه خداوند براى دشمنانش آماده نموده و اميد آزادى به هيچ وجه در آن را ندارد .
وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ . . .
- و خداوند غافل از كردار شما نيست .