ابن عباس ميگويد : منظور يهوديان زمان حضرت رسالتند كه توبيخ كرد خداى تعالى آنان را در برابر تضييع احكام و مقررات تورات با اينكه معترف به احكام آن بودند و خداوند به آنان فرمود
« ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ »
يعنى پيشينيان شما اعتراف كردند و شما گواهيد كه آنان اعتراف كردند به اينكه از آنها پيمان گرفتم كه خونريزى نكنيد و خود را از خانههاى خويش بيرون نكنيد و شما اين اعتراف را گواهيد .
ابو العاليه ميگويد : اين جمله در حقيقت خبر است و به صورت خطاب بيرون آمده به همان نحو كه در پيش مكرّر گفته شده و معناى آن اين است : و شما گواه بوديد و در معناى اين جمله :
وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ
دو احتمال است .
اول : شما گواهيد بر خودتان به اينكه اقرار و اعتراف نموديد .
دوم : شما ناظريد جريان خونريزى و بيرون كردن از خانهها را .
بعضى از مفسرين گفتهاند : آيه شريفه در مورد يهود بنى قريظه و بنى النضير نازل شده است .
و برخى ديگر گفتهاند : در مورد يهود گذشته و پيشينيان از آنان نازل شد
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 85 ]
ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 85 )
[ ترجمه ]
پس شما « يهود » ميكشيد خودتان را ( هم مسلكان خود را ) و بيرون ميكنيد گروهى از خودتان را از خانههايشان در حالى كه كمك ميكنيد با ايشان ، بستمگرى و زشتى ، و چنانچه اسيرانى ببينيد با دادن فديه آنها را آزاد ميكنيد در صورتى كه بيرون كردن آنان بر شما حرام است . آيا ايمان ميآوريد به بخشى از كتاب و كافر ميشويد به بخش ديگر ، پس نيست كيفر كسى كه چنين كارى را انجام دهد مگر خوارى و ذلت در زندگانى دنيا و در روز جزا گرفتار عذاب بزرگى خواهند شد و خداوند از كردار شما غافل نيست .