سفارش ميكنيد در دين خود ( اسلام ) پايدار و ثابت بمانند آيا خودتان را فراموش كردهايد ؟ و چرا خود اسلام نمىآوريد ؟
بنا بر اين در اين آيات مقصود از كلمه « برّ » ( خوبى ) ايمان بمحمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم است .
خداوند در اين سؤال آنان را بر ترك اسلام يعنى آئينى كه ميدانند حق است و ديگران را نيز به آن ترغيب ميكنند توبيخ و سرزنش كرده است .
ابو مسلم ميگويد : همين علماء يهود بودند كه پيش از بعثت نبى اكرم و عرب را بايمان به او دعوت ميكردند اما پس از ظهورش كافر شده و نپذيرفتند .
ابن عباس در تفسير آيه ميگويد : آنان ديگران را به پيروى از كتاب دينى « تورات » وا ميداشتند اما خود ، آن را ترك ميكردند زيرا آنان كه پيامبر اسلام را نپذيرفتند در واقع تورات را كنار گذاشتند .
قتاده ميگويد : آنان مردم را به اطاعت از خدا دعوت ميكردند اما خودشان مخالفت و نافرمانى داشتند .
انس بن مالك از رسول اكرم نقل مىكند كه آن حضرت فرمود : در شب معراج بر مردمى گذشتم كه لبانشان را با آلاتى آتشين مىبريدند .
من از جبرئيل پرسيدم اينان كيانند ؟ او گفت : اينان خطباء و گويندگان و - واعظانى هستند كه خود بدانچه ميگفتند عمل نميكردند .
بعضى ميگويند اين آيات در بارهء صدقه است كه شما ، مردم را به دادن آن امر ميكنيد ولى خود ، آن را ترك مينمائيد و وقتى مستمندان و فقراء پيش شما مىآيند كه صدقات را بين آنان تقسيم كنيد شما خيانت ميورزيد .
وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ . . .
در حالى كه شما تورات را مىخوانيد و صفات محمّد را در آن مىبينيد .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
- آيا نميدانيد - در اينكه منظور از اين آيه چيست اين وجوه بيان شده است :