فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً . . .
يا از من هدايتى براى شما ميآيد . منظور از هدايت بيان و دلالت است و بعضى گفتهاند منظور ، انبياء و پيامبران مىباشد و بنا بر اين عقيده اين خطاب متوجه آدم و حوا و ذريهء ايشان است و همانطور كه در آيه كريمه ميفرمايد :
« فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ
« 1 » ( پس گفت به آن و به زمين برغبت يا كراهت بيائيد گفتند ، برغبت آمديم ) .
كه در اينجا كلمه « أتينا » ( آمديم ) منظور اينست كه ما با آنچه در ما است آمديم
فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ . . .
هر كس پيروى كند از پيامبران و بدنبال راهنمايى من رود به او هول و هراسى از اهوال قيامت نميرسد و غمگين و محزون از فوت ثواب نميشود اگر چه ممكن است بسبب حوادث دنيا غمگين شود و معلوم است كه كسى از آلام و گرفتاريهاى دنيا مستثنى نيست .
از ذيل آيه فهميده مىشود كه دلالت ، ملازمه با پيروى ندارد و ممكن است دلالت باشد اما پيروى نباشد ولى اهتداء و هدايت يافتن هميشه در اثر پيروى و قبول است
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 39 ]
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 39 )
[ ترجمه ]
و كسانى كه كافر شوند و آيات ما را تكذيب كنند اينان همراه آتش اندو در آن جاودان خواهند بود .
شرح لغات
اصحاب - جمع صاحب كه به معناى رفيق و همنشين است و اصل صحبت به معناى مقارنت و همراهى است و صاحب شخص كسى است كه با او مدتى همراه بوده و اگر تنها در زمانى كوتاه باشد به او صاحب نميگويند .
تفسير
كسانى كه آيات و نشانهء ما هدايت ما را تكذيب و انكار كنند و آنچه را كه بر پيامبران نازل كرديم نپذيرند اينان همراه آتشاند و در آن براى هميشه خواهند بود
هامش
( 1 ) آيه 11 از سوره فصلت ( 41 )