« كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها »
« 1 » ( هر چه پوست تن آنها بسوزد به پوست ديگرى تبديل كنيم تا به سختى عذاب را بچشند ) مؤيد اين قول است . بعضى معتقدند كه معناى آيه اين است كه : اهل جهنم با سنگهاى گداخته شده به آتش ، عذاب ميشوند .
« أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ »
: ( آتشى كه ) براى كافران آماده شده است . با اين كه همه گناهكاران و فاسقان در آتش خواهند بود علت اينكه در اين آيه آتش را فقط براى كفّار بيان مىكند ، اين است كه تنها دستهاى كه براى هميشه در آتش خواهند ماند كفّارند .
و يا از اين جهت است كه بيشتر جهنميان را كافران تشكيل ميدهند . و نيز گفته شده است به علت آن است كه اين ( نار ) آتش مخصوصى مىباشد كه فقط براى كفّار است نه گناهكاران مسلمان . همانطورى كه در آيه ديگر ميفرمايد
« إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ »
« 2 » ( منافقان در طبقهء زيرين جهنّماند ) .
اين آيات كه براى اثبات نبوت پيامبر اسلام و معجزه بودند قرآن استدلال مىكند و ميگويد : اگر در باره نبوت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم و قرآن ترديد داريد . سورهاى نظير آن بياوريد . خود جواب كسانى است كه ميگويند ما نمىتوانيم باستدلالات عقلى استناد كنيم و بر پايه عقل و استدلال افكار و نظريات ( و اعتقادات ) خود را استوار سازيم معتقدند عقل يك سره بايد كنار رود يا تنها در مسائل اعتقادى بايد آن را كنار گذارد « 3 » .
و نكته ديگرى كه از اين آيه بعضى استفاده كردهاند اين است كه از جمله
هامش
( 1 ) آيه 56 از سوره نساء
( 2 ) آيه 145 از سوره نساء
( 3 ) براى توجه ببطلان اين فكر : كه عقل از حريم معارف و اعتقادات دينى بايد كنار رود . كافى است به اين مطلب توجه كنيم : آيا ميتوان در اصل توحيد يا نبوت و مسائل ديگرى كه به اين دو ارتباط دارند جز بر پايه استدلال عقلى نظريهاى فهميد ؟ اگر بنا شود عقل كنار رود چه پايهاى براى استدلال به سنديت قرآن و احاديث پيدا خواهيم كرد اگر در اين موارد حكم عقل پايه و اساس بود پس پذيرفتهايم كه عقل و استدلالات عقلى اگر بطور صحيح انجام شود اولين راهنماى انسانى است .