[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 21 تا 22 ]
يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 21 ) الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 22 )
[ ترجمه ]
اى مردم پروردگار خويش را پرستش كنيد كه شما و پيشينيان شما را آفريده است تا پرهيزكار و منزه شويد ( 21 ) .
آن خدايى كه براى شما زمين را گسترد و آسمان را بر افراشت و از آسمان آبى فرو فرستاد پس بوسيلهء آن ميوههاى گوناگون براى روزى شما پديد آورد پس براى او مثل و مانندى قرار ندهيد چه شما ميدانيد كه خداوند بيمانند است ( 22 )
شرح لغات
خلق - انجام كاريست كه مطابق با حكمت و مصلحت و روى اندازه گيرى دقيق و معين باشد و از همين ماده ، كلمات خلق به معناى طبع و طبيعت و خلاق به معناى نصيب و سهم مشتق شده است .
ارض - كره زمين و به معناى دست و پاى حيوانات ( قوائم ) نيز گفته شده است « 1 » و به معناى لرزش و ارتعاش هم آمده است .
جعل - از جعل به معناى ايجاد و حلق و احداث است .
فراشاً - فراش جمع فرش و بساط و مهاد نيز به همين معناست و در اينجا كنايه از زمين مىباشد .
السماء - آسمان باعتبار اينكه بالاتر از زمين است و در لغت عرب هر چيزى كه بالاتر و بلندتر از چيز ديگر باشد نسبت به آن چيز « سماء » ناميده مىشود « 2 » .
هامش
( 1 )« و احمر كالديباج اما سماؤه * فريا و اما ارضه فمحول »اسبم مانند ديبا سرخ است و قسمت بالاى اين حيوان چاق و كوه پيكر است ولى قدمهاى او نازك و لاغر مىباشد در اينجا « ارض » به معناى دست و پا آمده است .
( 2 ) فرزدق ميگويد :« سمونا لنجران اليمان و اهله * و نجران ارض لم تديث مقاوله »تفوق و برترى يافتيم بر اهل نجران و حال آنكه نجران سرزمين بلند و عالى بود كه ذليل و مغلوب نميشد .