فتح مكه ) به سرعت با او پيمان بستند ، زيرا خوف آن را داشتند كه شما از راه برسيد . و انصار به خاطر اختلافشان دچار ذلت و خوارى شدند .
على عليه السلام با شنيدن اين خبر ، بيل را بر زمين گذاشت و در حالى كه به آن تكيه كرده بود ، فرمود :
« الم * احَسبَ الناسُ أنْ يُتركوُا انْ يقولوا آمنّا و هم لايفتنونَ * و لَقدَ فَتَنّا الذين مِنْ قَبْلِهم فَلَيْعلَمنّ اللّهُ الذين صدقوا و ليعلمنَّ الكاذبين * ام حَسِبَ الذينَ يَعْلموُنَ السَّيئاتِ أن يُسْبِقونا سَاءَ مَا يَحْكمُوُنَ » « 1 » ؛
الف ، لام ، ميم * آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم ، رها مىشوند و مورد آزمايش قرار نمىگيرند * و به يقين ، كسانى را كه پيش از اينان بودند ، آزموديم ، تا خدا آنان را كه راست گفتهاند ، معلوم دارد . و دروغگويان را نيز معلوم دارد . آيا كسانى كه كارهاى بد مىكنند ، مىپندارند كه برما پيشى خواهند جُست ؟ چه داورى بدى مىكنند .
تاريخ وفات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله
شيخ مفيد مىگويد : رحلت رسول اكرم صلى الله عليه و آله در روز دوشنبه ، بيست و هشتم صفر سال يازدهم هجرى بوده است و در اين حال شصت و سه سال داشته است . « 2 » و همين قول مشهورتر است .
ابن خشاب بغدادى ( متفاوى 567 ه ق ) و ابن ابى ثلج بغدادى ( متوفاى 325 ه ق ) با سندِ خود از نصر بن على جهضمى ، از امام رضا عليه السلام ، از پدرش ، از پدرانش ، از على عليه السلام روايت كردهاند : رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى كه شصت و سه سال داشت ، از دنيا رفت و در روز دوشنبه كه دو شب از ماه ربيع الاول گذشته بود ، وفات كرد .
طبرى از كلبى ، از أبى مخنف ، از فقهاى حجاز نقل كرده است : رسول خدا صلى الله عليه و آله در نيمه روز
هامش
( 1 ) . ارشاد ، ج 1 ، ص 189 . اين آيات از سورهء عنكبوت ، 1 - 4 مىباشد . شايد تأكيد ابن اسحاق يا راويان ديگر مبنى بر اينكه كفن و دفن پيامبر صلى الله عليه و آله در دلِ شب يا در نيمهء شب چهارشنبه بوده است ، براى اين باشد كه اخبار مربوط به سقيفه كه همراه خبرهاى مربوط به كفن و دفن ذكر گرديده است را دور از ذهن نشان دهند !
( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 189 و از او در إعلام الورى ، طبرسى ؛ قصص الانبياء ، راوندى ؛ مناقب آل ابى طالب ، حلبى و كشف الغمة ، أربلى .