تشكيل مىدادند و عمر بن خطاب هم در ميان آنان بود . رسول خدا صلى الله عليه و آله به وى دستور داد كه به سوى مؤته ، همان جايى كه پدرش ، زيد بن حارثه و جعفر بن ابيطالب و عبداللَّه بن رواحه به شهادت رسيدند ، پيش برود .
اسامه براى جنگ آماده شد و در حالى كه سلاح جنگى پوشيده بود ، به سوى جُرْف خارج شد . اما به خاطر بيمارى رسول خدا صلى الله عليه و آله چند روز در لشكرگاه جرف باقى ماند تا ماه ربيع الاول فرا رسيد . در اين شب حال رسول خدا صلى الله عليه و آله بهتر شد و براى اقامهء نماز صبح حاضر شد ، در حالى كه بر فضل بن عباس تكيه كرده بود . او در كنار ستون نشست و مسلمانان دور او جمع شده و به او سلام مىكردند و براى سلامتىاش دعا مىكردند .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه اسامه را فرا بخوانند . وى به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد . آن حضرت صلى الله عليه و آله به وى فرمود : با اميد به بركت و پيروزى از جانب خداوند ، فردا صبح حركت كن و به سوى همان جايى كه معين كردم ، پيش برو .
اسامة عرض كرد : اى رسول خدا ، بهتر شدهاى و اميدوارم كه خداى متعال سلامتى را به شما بازگردانده باشد . اجازه بدهيد ، بمانم تا خدا شفاى كامل به شما عنايت فرمايد ؛ زيرا اگر شما مريض باشيد و من حركت كنم ، دائماً نگران هستم و دوست ندارم كه از مردم دربارهء حال تو سؤال كنم .
رسول خدا صلى الله عليه و آله ساكت شد و حرفى نزد . « 1 »
ابن اسحاق اين خبر را در سه جاى متفاوت ذكر كرده است :
او در ابتدا در حوادث مربوط به بعد از حجة الوداع و بدون نقل روايت از كسى گفته است : سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه بازگشت و باقيماندهء ذى الحجه و ماه محرم و صفر را در آن گذراند . در همين فرصت آن حضرت عدهاى از مردم را - مهاجران اوليه - به فرماندهى اسامة بن زيد به سوى شام فرستاد و به او دستور داد كه به سوى بلقاء و داروم در سرزمين فلسطين حركت كند .
بار دوم در زمان قبل از بيمارى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و در اينجا هم بدون روايت از كسى ، گفته است :
رسول خدا صلى الله عليه و آله اسامة بن زيد بن حارثه را به سوى شام فرستاد و عدهاى از مهاجرين اوليه را همراه او قرار داد و به وى دستور داد كه به سوى بلقاء و داروم در سرزمين فلسطين پيش برود . و در حالى كه
هامش
( 1 ) . بيهقى ، دلائل النبوة ، ج 7 ، ص 190 - 201 .