به رسول خدا صلى الله عليه و آله گفته شد : اى پيامبر خدا ، ثقيف را نفرين كن . آن حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : پروردگارا ! ثقيف را هدايت كن و آنها را نزد ما بياور . « 1 »
شيخ طوسى در أمالى خود با سندى از امام صادق عليه السلام از جابر بن عبداللّه انصارى روايت كرده است :
رسول خدا صلى الله عليه و آله اهلِ وجّ را چند روزى محاصره كرد تا اينكه آنها از او درخواست كردند از محاصرهء آنها دست بردارد تا هيأتى را به مدينه اعزام كنند و با هم مذاكره نمايند . پس رسول خدا صلى الله عليه و آله دست از محاصره كشيد و حركت كرد « 2 »
قلب رئوف
پس از آن كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از محاصرهء طائف منصرف شد ، به سوى دَحنا و سپس به سوى قَرنْ المنازل پيش رفت .
واقدى از أبى زُرعه جُهَنى روايت كرده است : افسار شتر رسول خدا صلى الله عليه و آله ، قصواء در دست من بود .
آن حضرت صلى الله عليه و آله در قَرنْ المنازل مىخواست كه بر شتر سوار شود . من شتر را روى دستهايش خواباندم و جلو رفتم رسول خدا صلى الله عليه و آله تا پا روى زانوهايم بگذارد و سوار شود . آن حضرت صلى الله عليه و آله سوار شد . من افسار را به دستش دادم و از پشت سر حركت مىكردم . يك بار آن حضرت مىخواست كه شلاق را به حيوان بزند ؛ ولى به من اصابت كرد . رو به من كرد و فرمود : آيا شلاق به تو خورد ؟ گفتم : بله ، پدر و مادرم به فدايت !
و از أبى رُهْم غِفارى روايت كرده است : بر ناقهام سوار بودم و در كنار رسول خدا صلى الله عليه و آله حركت مىكردم و در اين حال دو كفش درشت و خشن به پا داشتم . در همين حال شترم خيلى به شتر رسول خدا صلى الله عليه و آله نزديك شد به طورى كه كنارههاى كفشم به ساق پاى رسول خدا صلى الله عليه و آله كشيده شد و ساق پاى او را به درد آورد . او با شلاقش به پايم زد و فرمود : پاى مرا به درد آوردى . پايت را عقب بكش !
و از عبداللّه بن ابى حَدْرد اسْلَمى روايت كرده است : در طى مسير مشغول گفتگو با رسول خدا صلى الله عليه و آله بودم . شتر من بسيار قوى و تند و تيز و چموش بود . ناگهان خود را به پهلوى شتر رسول خدا صلى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 937 .
( 2 ) . امالى طوسى ، ص 504 - 505 ، حديث 1106 .