الْفاسِقِينَ * هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لا تُنْفِقُوا عَلى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا وَ لِلَّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَفْقَهُونَ * يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ » « 1 »
آنگاه كه منافقان نزد تو آمدند ، گفتند : « شهادت مىدهيم كه تو فرستادهء خدايى » .
خدا مىداند كه تو فرستادهاش هستى ولى خداوند گواهى مىدهد كه منافقان دروغگو هستند * آنها سوگندهايشان را سپر كردند تا مردم را از راه خدا بازدارند ، آنها كار ناشايستى انجام مىدهند * چراكه پس از ايمان آوردن باز كافر شدند ، به اين خاطر بر دلهايشان مهر زده شده كه به درك و فهم درستى نرسند * هنگامى كه آنها را ببينى پيكرشان تو را به شگفت آورد و اگر سخن گويند به سخنشان گوش دهى ، گويى چوبهاى تكيه زده به ديوارند و هر بانگى را عليه خود پندارند ، آنها دشمن تو هستند از آنان دورى كن . خدا آنها را بكشد كه چگونه از حق منصرف مىشوند * چون به آنها گفته مىشود بياييد تا فرستادهء خدا برايتان استغفار كند سر بگردانند و مىبينى كه روى مىگردانند و تكبر مىورزند * تفاوت نكند كه براى شان استغفار بكنى يا نكنى ، خداوند هرگز آنها را نخواهد بخشيد ، زيرا خدا فاسقان را هدايت نمىكند * آنها كسانى هستند كه مىگويند به آنان كه نزد رسول خدايند چيزى ندهيد تا پراكنده شوند و حال آنكه خزائن آسمانها و زمين از آن خداست ولى منافقان نمىدانند * آنها مىگويند :
« اگر به مدينه بازگرديم عزت يافتگان ، خوار شدگان را بيرون مىكنند » در حالى كه عزت از آن خدا و فرستادهء او و مؤمنان است ، ولى منافقان اين را نمىدانند .
با نزول اين آيات عبدالله بن ابى مفتضح شد .
أبان بجلى مىنويسد : فرزند عبدالله بن ابى پيش رسول الله صلى الله عليه و آله رفت و گفت : اى رسول خدا ! اگر تصميم به قتل وى دارى ، مرا مأمور اين كار كن تا سر او را برايت بياورم ! به خدا قسم كه همهء اوس و
هامش
( 1 ) . منافقون ( 63 ) ، 1 - 8 .