است . و از اين دو خبر فهميده مىشود كه فاطمهء بنت اسد بعد از ازدواج حضرت على و زهرا عليهما السلام فوت كرده است . و از تاريخ وفات وى به دست مىآيد كه او بعد از تولّد امام حسن عليه السلام از دنيا رفته است ؛ اما با اين وجود ذكرى از وى به هنگام ازدواج زهرا ( س ) يا ميلاد امام حسن عليه السلام به چشم نمىخورد و به جاى وى اسم اسماء بنت عميس كه تصحيف شدهء اسماء بنت يزيد بن سكن انصارى است به چشم مىخورد .
اصفهانى اموى در مقاتل الطالبيّين با سندى از امام صادق عليه السلام نقل مىكند : فاطمهء بنت اسد يازدهمين زنى بود كه اسلام آورد و از كسانى بود كه بعد از واقعهء بدر در بدر حاضر شد .
سپس با سندى از زبير بن عوّام نقل مىكند : وقتى آيهء :
« يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ . . » ؛
اى رسول ما ، هنگامى كه زنان مؤمن پيش آمدند تا با تو بيعت كنند . . . ؛ نازل شد ، فاطمهء بنت اسد اوّلين زنى بود كه با آن حضرت صلى الله عليه و آله بيعت كرد .
اصفهانى مىنويسد : هنگامى كه مرگ فاطمه فرا رسيد ، وى نبى اكرم صلى الله عليه و آله را وصى خويش قرار داد و آن حضرت قبول كرد . « 1 »
كلينى در كافى با سندى از امام صادق عليه السلام نقل مىكند : فاطمهء بنت اسد ، از اوّلين زنانى بود كه پياده از مكه به سوى مدينه هجرت كرد .
ابن صباغ مالكى در الفصول المهمّة مىنويسد : وقتى كه فاطمه رحلت كرد ، رسول اللّه صلى الله عليه و آله او را در لباس خود كفن كرد و به ابو ايوب انصارى و اسامة بن يزيد و عمربن خطاب و يك غلام حبشى دستور داد كه قبرى براى وى آماده كنند . هنگامى كه آنها به لحد قبر رسيدند ، آن حضرت صلى الله عليه و آله با دست خويش به حفر آن پرداخت و با دست خاكهاى آن را بيرون ريخت . سپس در قبر خوابيد و فرمود :
« همانا خدا است كه زنده مىكند و مىميراند و او جاودانى است كه هيچگاه نمىميرد . خدايا مادرم ، فاطمهء بنت اسد را ببخش و حجت او را به او تلقين فرما و قبرش را بر او فراخ گردان ، به حق پيامبرت محمد و پيامبرانى كه قبل از من بودهاند ، به درستى كه تو ارحم الراحمين هستى . »
هامش
( 1 ) . مقاتل الطالبيين ، ص 4 - 5 .