على عليه السلام وفات كرد . او زنى صالح بود كه در همان ابتداى بعثت اسلام آورد و رسول اللّه صلى الله عليه و آله دائماً به ديدارش مىرفت و در خانهاش به استراحت مىپرداخت . « 1 »
يعقوبى مىنويسد : وى زنى مسلمان و فاضل بود و روايت شده است كه وقتى او رحلت كرد ، رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود : امروز مادرم از دنيا رفت ! و آنگاه او را با لباس خودش كفن كرد و در قبرش وارد شد و در آن خوابيد !
به آن حضرت گفته شد : اى رسول خدا ، بر فاطمه بسيار جزع و فزع مىكنى !
فرمود : او به جاى مادرم بود كه بچههايش را گرسنه نگه مىداشت و مرا سير مىكرد . آنها را خشكيده رها مىكرد و به بدن من روغن مىماليد و مثل مادرم بود . « 2 »
بلاذرى در أنساب الأشراف با سندى از على عليه السلام روايت مىكند : بعد از ازدواج با فاطمه عليها السلام به مادرم عرض كردم : فاطمه را در كارهاى خارج از خانه از قبيل آب آوردن و غيره يارى كن و او هم در كارهاى داخلى خانه از قبيل آسيا كردن و خمير كردن آرد به تو كمك مىكند . « 3 »
ابن اثير در اسد الغابه با سندى از جُعدة بن هُبيره مخزومى از على عليه السلام نقل مىكند : به رسول اللّه صلى الله عليه و آله يك پارچهء راهراه ابريشمى هديّه شد . او آن را به من داد . سؤال كردم : با آن چه كنم ؟ آيا آن را بپوشم ؟ فرمود : آيا براى تو راضى مىشوم به آنچه كه براى خود نمىپسندم ؟ ! آن را به روسرىهايى تقسيم كن و به فواطم هديّه كن . آن را به چهار روسرى تقسيم كردم و يكى را به فاطمه دختر اسد و يكى را به فاطمه دختر محمد صلى الله عليه و آله و يكى را به فاطمه دختر حمزه دادم . او فاطمهء ديگرى را نام برد كه نامش را فراموش كردم . « 4 »
از اين خبر به دست مىآيد كه پوشيدن حرير براى مرد جايز نبوده ، ولى براى زنان جايز بوده
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 20 ، ص 185 ، از المنتقى ، ص 128 .
( 2 ) . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 14 .
( 3 ) . انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 37 - 38 ؛ أسد الغابه ، ج 5 ، ص 517 ؛ الإصابة ، ج 7 ، ص 161 . و اين در حالى است كه شيخ طوسى در أمالى ص 66 ، ج 1369 ، با سندى از امام صادق صلى الله عليه و آله روايت مىكند : حضرت على صلى الله عليه و آله هيزم و آب مىآورد و منزل را جاروب مىكردو فاطمه ( س ) آرد را آسياب و خمير مىكرد و نان مىپخت شايد اين كمكها بعد از وفات مادرش فاطمه بنت اسد بوده است .
( 4 ) . اسد الغابه ، ج 5 ، ص 518 ؛ الاصابة ، ج 8 ، ص 161 ، شمارهء 832 ؛ حاشيهء أنساب الاشراف ، ج 2 ، ص 36 - 37 به تحقيق محمودى .