آنچه خدا از اموال چنين آبادىهايى به رسولش غنيمت داد از آنِ خدا و رسول ، خويشاوندان ، يتيمان ، تهيدستان و به راه ماندگان است تا در ميان ثروتمندان شما دست به دست نشود ، آنچه را رسول خدا به شما داد بگيريد و از آنچه نهى كرده است خوددارى كنيد و از خدا بترسيد كه عذاب او بسيار سخت است .
آنها هم گفتند : ما مطيع امر خدا و رسولش هستيم . « 1 »
پس از آن كه انصار گفتند : مهاجران را در اموال و خانههاى خود شريك مىگردانيم و غنيمت را هم به آنها وامىگذاريم ، اين آيه دربارهء آنها نازل شد : « 2 »
« لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » « 3 » ؛
از غنائم ، سهمى از آنِ فقراى مهاجر است كه از خانه و اموالشان بيرون رانده شدند ، آنها در پى فضل و خشنودى خدا هستند كه خدا و رسولش را يارى مىكنند ، آنها در حقيقت راستگويانند . آنان كه پيش از مهاجران در ديار خود بوده و ايمان آورده بودند ، كسانى را كه به سويشان هجرت كنند ، دوست دارند و در دل خود حسدى از آنچه به مهاجران داده شود احساس نمىكنند و آنان را بر خود مقدم مىدارند هر چند خود فقير باشند ، كسانى كه از بخل خويش بر كنار مانده باشند ، رستگارند .
آگاهى و لجبازى يهوديان
واقدى مىنويسد : رسول الله صلى الله عليه و آله شخصى را به دنبال محمد بن مسَلمه فرستاد تا بيايد . پس از آنكه
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 9 ، ص 392
( 2 ) . مجمع البيان ، ج 9 ، ص 391 ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 202 ؛ مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 380 - 383 .
( 3 ) . حشر ( 59 ) ، 8 - 9 .