است . جبرئيل فرمود : او را حَسن نام گذارى كن و پيامبر صلى الله عليه و آله او را حسن ناميد .
در روز هفتم نبّى اكرم صلى الله عليه و آله دو گوسفند فربه براى حسن عليه السلام قربانى كرد و يك ران و يك دينار را براى قابله فرستاد . سپس موى سر او را تراشيد و به وزن موهاى سرش ، نقره صدقه داد و عطر و بوى خوشى به سرش ماليد و فرمود : اى أسماء ، ماليدن خون به سر نوزاد از آداب و رسوم جاهليّت بوده است . « 1 »
قضاوت و شفاعت
واقدى روايت مىكند : قبل از جنگ احُد يتيمى از انصار از ابولبابه ( ابن عبدالمنذر ) در مورد نخل خرمايى شكايت كرد رسول اللّه صلى الله عليه و آله به نفع ابولبابه حكم كرد ؛ امّا يتيم به جزع و فزع پرداخت . رسول اللّه صلى الله عليه و آله از ابولبابه خواست كه آن را به يتيم واگذار كند ؛ اما ابولبابه امتناع كرد ! رسول اللّه صلى الله عليه و آله به او گفت : اين را به او واگذار و من قول مىدهم كه معادل آن را در بهشت به تو بدهند ! باز هم ابولبابه امتناع كرد .
در اين حال ثابت بن دَحْداحه پيش آمد و گفت : اى رسول خدا ، اگر من نخل خرمايى به اين يتيم بدهم ، چه وعدهاى به من مىدهى ؟ فرمود : نخل خرمايى در بهشت !
ثابت بن دحداحه آن نخل خرما را در مقابل چندين نخل از ابولبابه خريد . آنگاه آن نخل خرما را به پسر يتيم واگذار كرد . رسول اللّه صلى الله عليه و آله در مورد او فرمود : چه نخلهاى پر بركتى براى ابن دحداحه در بهشت باشد ! « 2 »
جنگ احُد
قمى در تفسير خود مىنويسد : وقتى قريشيان از جنگ بدر كه در طى آن دچار مصيبتهاى زيادى شده و هفتاد كشته و هفتاد اسير داده بودند ، برگشتند ، ابوسفيان فرياد زد : اى جماعت قريش ! نگذاريد زنان در مصيبت كشته شدگان گريه كنند ؛ زيرا گريه كردن باعث مىشود غم و اندوه و بغض و كينه
هامش
( 1 ) . عيون اخبار الرضا ، ج 2 ، ص 25 . در جاهليت به سر نوزاد خون مىماليدند تا پر جرأت و جنگجو باشد .
( 2 ) . مغازى واقدى ج 1 ، ص 281 . وى در جنگ احُد به شهادت رسيد .