غزوهء بُحران از فُرع
واقدى از زُهرى نقل مىكند : به رسول اللّه صلى الله عليه و آله خبر رسيد ، عدهء زيادى از بنى سُليم در بُحران عليه او جمع شدهاند . آن حضرت صلى الله عليه و آله آمادهء جنگ شد و به هنگام حركت جهتهاى خاصى را معين نكرد و هنگام خروج از مدينه ، عبدالله بن ام مكتوم را جانشين خود قرار داد .
او به همراه سيصد نفر از اصحابش با سرعت حركت كردند تا يكشبه به نزديكى بُحران رسيدند .
در آن جا مردى از بنى سليم را ديدند و از او در مورد اجتماع بنى سليم سؤال كردند . او گفت : آنها متفرق شده و به منزلگاه خود برگشتهاند .
نبى اكرم صلى الله عليه و آله حركت كرد و وارد بُحران شد ؛ ولى كسى در آنجا نبود و به مدت ده شب در آنجا توقف كرد و با هيچ حركت مشكوكى مواجه نشد و باز گشت . اين غزوه در چند شب بعد از حلول ماه جمادى الأول رخ داد . « 1 »
سرية قرَدَه « 2 »
واقدى مىنويسد : اين سريه به فرماندهى زيد بن حارثهء كلبى ، پسرخواندهء رسول اللّه صلى الله عليه و آله در جمادى الثانى به وقوع پيوست . قضيه از اين قرار بود كه نُعيم بن مسعود أشجعى از مكه به مدينه آمد و بر كنانة بن أبى الحُقيق يهودى از قبيلهء بنى نضير وارد شد . سَليط بن نُعمان بن اسلم كه مسلمان شده بود پيش او مىرفت و چون هنوز شراب خوارى حرام نشده بود با هم خمر مىنوشيدند . در حال مستى نُعيم گفت :
هامش
( 1 ) . مغازى واقدى ، ج 1 ، 196 - 197 ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 50 ؛ الكامل ، ج 2 ، ص 99 ؛ بحارالانوار ، ج 20 ، ص 90 .
( 2 ) . قَرَده : در راه نجد به سوى عراق در ناحيهء ذات عرق كه بعد از ربذه و قبل از غمره قرار دارد ، چنان كه در الطبقات ، ج 2 ، ص 24 آمده است .