به وى خطيب ( خواستارى كن ) زنان مىگفتند و كنيهاش امّ سلمه بوده است . در اين صورت آنچه در مورد قضيهء ازدواج زهرا از ام سلمه روايت شده است در حقيقت از اسماء بنت يزيد بن سكن بوده است نه از ام سلمه كه نبى اكرم صلى الله عليه و آله يك سال پس از آن با او ازدواج كرد . « 1 »
غزوهء سَويق
ابن اسحاق با سندى از عبدالله بن كعب بن مالك انصارى نقل مىكند : وقتى ابوسفيان به مكّه بازگشت ، مشاهده كرد كه قهرمانان قريش شكست خورده و از بدر باز گشتهاند . او نذر كرد كه سرش را به سبب جنابت نشويد « 2 » تا وقتى كه با محمد صلى الله عليه و آله بجنگد ، لذا براى عمل كردن به نذر خود به همراه چهل يا دويست سواره حركت كرد و راه صحراى نجد را در پيش گرفت تا در كنار چشمهاى در كوه ثيَبْ كه تا مدينه يك منزل ( حدود 22 كيلومتر ) فاصله داشت ، فرود آمدند . « 3 »
سپس شبانه به سوى مدينه حركت كردند . او پشت درِ خانه حُيّى بن أخطب از رؤساى بنى نضير رفت و در زد . ابن أخطب از ترس در را باز نكرد ، لذا ابوسفيان به خانهء سلّام بن مِشكم كه صاحب اموالشان در مدينه بود آمد . او در را باز كرد و از او پذيرايى نمود و خبرهاى مدينه را برايش گفت .
سپس ابوسفيان نزد ياران خود بازگشت و افرادى را به ناحيهء عُريض در مدينه فرستاد . آنها در آنجا فردى از انصار را ديدند كه به همراه غلامش مشغول كشاورزى است . اورا كشتند و نخل هايشان را به آتش كشيدند و سپس باز گشتند .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله به محض اطلاع از حادثه ، همانند دفعه قبل ابولُبابه ، بشير بن عبدالمنذر را به عنوان جانشين خود بر مدينه گماشت و براى دستيابى به مشركان قريش حركت كرد تا به قَرْقَرَة الكُدُرْ ( كه در ناحيه مَعِدن و به فاصله هشت منزلى مدينه قرار دارد ) رسيد ، اما نتوانست به ابوسفيان و اصحابش دست يابد ، لذا باز گشت .
اصحاب آن حضرت صلى الله عليه و آله سؤال كردند : آيا مىتوانيم اين را هم يك غزوه بدانيم ؟ فرمود : بله . و آن
هامش
( 1 ) . همان ، ص 132 .
( 2 ) . غسل جنابت ، از سنتهاى دين حنيف ابراهيم عليه السلام بوده كه باقى مانده بود ؛ چنان كه در الروض الانف آمده است .
( 3 ) . مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 47 .