گمان مىكردم با دشمن روبهرو خواهى شد ؛ بلكه گمان مىكردم كه با كاروان برخورد خواهيد كرد .
اگر مىدانستم كه با دشمن درگير خواهيد شد ، حتماً با شما همراهى مىكردم .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود : راست مىگويى . « 1 »
گريه براى شهدا
پس از ورود لشكر اسلام به مدينه ، خانوادههاى شهدا مجالس سوگوارى بر پا كرده بودند . از جمله خاندان عَفْراء براى دو فرزندشان ؛ معوِّذ و عوف مجلس سوگوارى گرفته و گريه مىكردند . و همسر پيامبر صلى الله عليه و آله سَوده نيز در اين مجلس شركت نمود و تا اين زمان آيات حجاب نازل نشده بود . « 2 »
واقدى با سندى از داود بن حُصين از افرادى از بنى عبدالأشْهل نقل مىكند : وقتى خبر شهادت حارثه بن سُرادقه كه به وسيلهء تير غيبى در كنار حوض بدر به شهادت رسيده بود ، به مادرش رسيد ؛ گفت : به خدا قسم گريه نمىكنم تا رسول اللّه صلى الله عليه و آله بيايد و از او سؤالى را بپرسم . پس اگر فرزندم در بهشت باشد ، براى او گريه نمىكنم و اگر در جهنم و آتش باشد ، بسيار بر او خواهم گريست !
هنگامى كه رسول اللّه صلى الله عليه و آله از بدر بازگشت ، ام حارثه نزد وى آمد و عرض كرد : يا رسول اللّه صلى الله عليه و آله ، تو مىدانى كه من چقدر حارثه را دوست داشتم . براى همين مىخواستم كه براى او گريه كنم ، امّا پيش خود گفتم : اين كار را نخواهم كرد تا رسول اللّه صلى الله عليه و آله را ببينم و از او سؤال كنم كه آيا حارثه در بهشت است تا بر او گريه نكنم و يا در جهنم است كه بر او گريه كنم .
پيامبراكرم صلى الله عليه و آله فرمود : اين چه سوالى است ، مگر تنها يك بهشت است ؟ بهشت داراى درجههاى زيادى است و قسم به آنكه جانم در دست او است جايگاه حارثه در فردوس اعلى است !
مادر حارثه گفت : در اين صورت اصلًا براى مرگ او گريه نخواهم كرد .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود تا ظرف آبى بياورند . آنگاه دست خود را در آن فرو برد و مقدارى از آن را مضمضه كرد . سپس آن را به امّ حارثه داد كه مقدارى از آن را بنوشد و سپس آن را به خواهر حارثه داد كه مقدارى از آن را بنوشد . آنگاه به آنها دستور داد كه باقيماندهء آب را به گريبان خود بپاشند . آنها هم
هامش
( 1 ) . مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 116 ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 299 ؛ تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 482 .
( 2 ) . مغازى واقدى ، ص 114 - 118 ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 299 .