درگيرى دو لشكر
صبح روز بعد رسول اللّه صلى الله عليه و آله از اصحابش سان ديد و فرمود : چشمانتان را ببنديد و كثرت دشمن را ناديده بگيريد . شروع كنندهء جنگ نباشيد و هيچ كس با ديگرى صحبت نكند .
در اعلام الورى آمده است : پرچم رسول اللّه صلى الله عليه و آله در آن روز سفيد رنگ و در دست مُصْعَب بن عُمير بود و عَلَم آن حضرت صلى الله عليه و آله در دست على عليه السلام بود . طبرسى در مجمع البيان ج 2 ، ص 828 اين را نقل نموده و اضافه كرده است : صاحب عَلَم انصار در آن روز سعد بن عُبادة يا سعد بن معاذ بود و در مناقب ج 1 ، ص 190 و تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 431 با سندى از ابن عباس و در ألأَغانى ، ج 4 ، ص 175 و در الواقدى ، ج 1 ، ص 101 آمده است وقتى رسول اللّه صلى الله عليه و آله مىخواست براى جهاد خارج شود ؛ سعد بن عُباده به ميان انصار رفت تا آنها را به جنگ و قِتال تشويق كند ، اما در بعضى از محلّهها زخمى شد . همين مانع از خروج او براى جهاد شد . از ابن عباس و سعيد بن مُسيَّب روايت شده است :
رسولاللّه صلى الله عليه و آله با شمشيرى كه سعد بن عُبادة به وى هديه داده بود و العَضْب ناميده مىشد و با زرهء او در جنگ بدر حاضر شده بود ، براى همين وقتى رسول اللّه صلى الله عليه و آله از جنگ فارغ شد ، فرمود : اگر چه سعد بن عُباده در جنگ حاضر نشد ؛ ولى مىخواست كه در آن شركت كند و يك سهم از غنيمت را براى او در نظر گرفت .
ابن اسحاق در ج 2 ، ص 278 نقل مىكند : در روز بدر رسول اللّه صلى الله عليه و آله با چوبى كه در دست داشت ، صفهاى مسلمانان را منظم مىكرد . در همين حال از جلوى سواد بن غَزّية كه از هم پيمانان بنى النجّار به شمار مىرفت و جلوتر از صف ايستاده بود ، ردّ شد و با چوب بر شكم او زد و فرمود : درست بايست اى سَواد . او گفت : اى رسول اللّه صلى الله عليه و آله ، دردم آمدم و همانا خداوند تو را براى حق و عدل فرستاده است . پس مرا راضى كن ! رسول اللّه صلى الله عليه و آله پيراهن خود را بالا زد و فرمود : قصاص كن . سواد رسول اللّه صلى الله عليه و آله را در بغل گرفت و سپس شكم آن حضرت صلى الله عليه و آله را بوسيد ! رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود : چرا چنين كردى ؟ سَواد گفت : ملاحظه مىفرماييد كه ميدان جنگ است و مىخواستم كه بدن شما را لمس كنم . رسول اللّه صلى الله عليه و آله براى او دعاى خير كرد . چنان كه بعضى گمان كردهاند ، اين اتفاق كمى قبل از وفات آن حضرت صلى الله عليه و آله نبوده است .
هنگامى كه قريشيان تعداد اندك لشكر رسول اللّه صلى الله عليه و آله را مشاهده كردند ، عُتبه بن ربيعه به ابوجهل