شيخ محمد حسين و دكتر حسن الحكيم ، از دو گنجينه ديگر نام مىبرند : نخستين گنجينه ، در رواقى است كه پايينتر از سر مبارك امام على ( ع ) قرار دارد . اين گنجينه ، شامل مجموعهاى از فرشهاى كمياب مىباشد . دومين گنجينه ، در صحن مقدس حيدرى و در طرف مقابل آن ، قرار دارد . گويا اين گنجينه ، مخصوص كتابهاى باقىمانده از كتابخانه حرم بوده است . « 1 » شايد هم اين گنجينه ، گنجينه مستقل و مخصوصى باشد كه متعلق به برخى از قرآنهاى خطى مهم است .
همچنين شيخ محمد حسين به گنجينه ديگرى اشاره مىنمايد كه در يكى از حجرههاى رواقى قرار دارد كه بسته شده است . او درباره محتويات آن ، چنين گفته است :
در روضه مطهر ، چراغهاى طلاى بزرگى وجود دارد كه در گوشههاى چهارگانه حرم ، بهوسيله زنجيرهاى محكم شده ، بين دو ستون آويزان شده بود ؛ بهگونهاى كه چراغهاى بزرگ آن مجموعه ، به راحتى توسط انسان قابل حمل نمىباشد . علتش ، سنگين بودن طلاى آن است . ما اين چراغها را ساليان مديدى مشاهده كردهايم . در سال 1369 ه . ق / 1950 م ، اين چراغهاى طلا و ساير اشياى آويزان شده گرانقيمت ، به همراه شمعدانها و پايههاى چراغ ، برداشته شد . بين آنها يك شاخ بز كوهى وجود داشت كه در اوج جذابيت بود ؛ همانند درخت داراى شاخههايى بود . البته درباره وزن آن ، مبالغه شده است . اين اشياء ، در گنجينه ديگرى كه در يكى از حجرههاى بسته شده رواق ، قرار داشت ، هنگام پوشاندن ديوارهاى حرم با تزيينات شيشهاى ، قرار داده شد ؛ تزييناتى كه محمدرضا شاه ، آنها را به حرم هديه كرده بود .
همچنين او به وجود گنجينههاى ديگرى اشاره مىنمايد كه در آنها ، هداياى زيادى وجود دارد . اين هدايا ، مجموعه بزرگى از فرش ايرانى و اسلحه و
هامش
( 1 ) . ر . ك : تاريخ النجف الاشرف ، ج 1 ، ص 454 ؛ المفصل ، ج 2 ، صص 152 و 153 .