شايد شمشيرها ، چراغها و اشيائى از اين قبيل كه ساخته شده از طلا ، نقره ، مس يا ساير فلزات بوده و جزء هداياى نگهدارى شده در گنجينه بودهاند ، در برابر آتشسوزى سالم مانده باشند . شايد هم گنجينه ضريح مطهر دچار آتشسوزى نشده باشد ؛ چراكه حتماً اموال اهدايى ، در مكانى امن و در حجرههاى مخصوص قرار داده مىشدهاند .
اين گنجينه ، به محض آنكه از اين حادثه نجات پيدا كرد ، على بن محمد ابن فلاح الموسوى ، ملقب به مشعشع ، در سال 857 ه . ق / 1453 م ، آن را غارت كرد . گفته شده است كه در آغاز ماه ذىالقعده همان سال ميرعلى كيوان ، بهعنوان اميرالحاجى ، از بغداد به قصد حج خارج شد . هنگامى كه به نجف رسيد ، در آنجا خيمه زد .
مشعشع به آنها حمله كرد و تعداد زيادى از آنها را كشت . از آن جمع ، فقط كسانى كه وارد حرم شدند و در آنجا پناه گرفتند ، زنده ماندند . مشعشع ، آنان را همراه ساداتى كه دست به دامن ضريح شده بودند ، محاصره كرد . هنگامى كه در حضور مشعشع ، به گريه و زارى پرداختند ، مشعشع از آنان درخواست چراغها و شمشيرها را نمود . گنجينههاى شمشير ، به مدت هفتصد سال ، محل گردآورى آن شمشيرها بودند . همه شمشيرها متعلق به اصحاب و پادشاهان آنجا بود . هر زمان پادشاه يا خليفهاى در عراق از دنيا مىرفت ، شمشيرش به گنجينه ضريح منتقل مىشد . آنان براى مشعشع ، 150 شمشير و دوازده عدد چراغ فرستادند . شش عدد از آنها ، از طلا و شش عدد ديگر از نقره ، ساخته شده بود .
قبر الإمام علي ( ع ) وضريحه ( تاريخچه آستان مطهر امام على ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 461
مساهمون: صلاح مهدى الفرطوسي
ص٤٦١