طلا به ضريح امام على ( ع ) مىفرستاد كه معادل هزار دينار ارزش داشت . « 1 »
معلوم نيست كه چه مقدار از گنجينه پس از آتشسوزى سال 755 هجرى ، باقىمانده است . اما بدون شك ، بيشتر منسوجات و آثار خطى درخور اهميت داخل آن انبار ، در آتش سوخته است . همچنين شيخ محمدحسين ، به نقل از كتاب « عمدة الطالب » ، مىگويد : « در آنجا ، قرآنى در سه جلد ، با خط اميرمؤمنان ( ع ) وجود داشته است كه به هنگام آتشسوزى ضريح ، در آتش سوخت . او در ادامه مىگويد : « گفته شده است ، در پايان اين قرآن چنين آمده بود : على بن ابىطالب ، آن را نوشته است » . « 2 » اما نقيب محمد بن قاسم حسينى و جد مادرىاش ، ابوجعفر محمد بن حسين بن حديد اسدى ، چنين عبارتى را نقل نكردهاند . بلكه گفتهاند :
آنچه در پايان آن قرآن ، وجود داشته است ، على بن ابىطالب ( ع ) بوده است . اما ( ياء ) در خط كوفى كه امام على ( ع ) با آن خط مىنوشت ، شبيه ( واو ) است . من قرآنى را در مرقد عبيدالله بن على ، در مزار ديدم كه در يك جلد ، به خط اميرمؤمنان ( ع ) نوشته شد بود و در آخر آن ، پس از پايان كتابت قرآن كريم ، اينگونه آمده بود : به نام خداوند بخشنده مهربان ، على بن ابىطالب ( ع ) آن را نوشته است . اما در آن خط ، ( واو ) شبيه ( ياء ) است ؛ همانگونه كه راويان مورد اشاره ، درباره قرآن موجود در آرامگاه امام على ( ع ) ، اين موضوع را براى من نقل كردهاند . پس از اين موضوع ، اينگونه به اطلاع بنده رسيد كه آرامگاه عبيدالله بن على ، آتش گرفت و قرآنى كه در آن بوده ، در آتش سوخت .
قبل از شيخ محمد حسين ، سيد جعفر بحرالعلوم ، در كتاب خود ، به اين مطلب اشاره كرده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : تاريخ النجف الاشرف ، ج 2 ، ص 176 . به نقل از البداية و النهاية ، ج 13 ، ص 248 .
( 2 ) . ر . ك : تاريخ النجف الاشرف ، ج 2 ، ص 234 . به نقل از عمدة الطالب ، ابن عنبه حسيني .
( 3 ) . ر . ك : التحفه ، ج 1 ، ص 275 .