صحن مطهر
صحن مطهر ، فقط راهى براى عبور زائران به آرامگاه مقدس اميرمؤمنان ( ع ) يا فضايى براى استراحت آنان نبوده است . بلكه مكانى بوده است كه در آنجا ، نماز جماعت مغرب و عشاء ، نماز بر اموات و نماز عيد برگزار مىشده است . معمولًا تعدادى از دانشمندان بزرگ دينى ، امامت نمازگزاران را برعهده مىگيرند . اما نمازهاى صبح ، ظهر و عصر ، در آستانه مقدسه برگزار مىگردد .
برخى از اساتيد حوزه ، آنجا را مكانى براى تدريس انتخاب نمودهاند . برخى از آنان تدريسشان را در يكى از ايوانها برگزار مىكنند . همچنين برخى از خانوادهها ، تا دهه هفتاد قرن معاصر ، در آنجا شبهنگام ، فاتحهخوانى برگزار مىكردند . از آنچه ذكرش گذشت و همچنين از آن صحبت خواهد شد ، اينگونه برمىآيد كه صحن مرقد مطهر ، تمامى حجرههاى روبهروى ديوار صحن و همچنين تمامى رواقهاى مرقد مطهر ، داراى راهروهاى بسيارى است كه پر از قبر مىباشد . براى شخص انديشمند ، دشوار نيست كه تصور كند مرقد مطهر امام على ( ع ) ، مشتمل بر هزارها جسدى است كه از دورانهاى گذشته در آنجا دفن شدهاند . چاههاى قديمى صحن ، پس از آنكه سلطان عبدالحميد ، در سال 1315 ه . ق / 1897 م دستور داد ، تخته سنگهاى قديم صحن برداشته شود و دوباره با تختهسنگهاى جديد فرش گردد ، پر از استخوان و جسد پوسيده مردگان شد .