از تاريخ تكميل ساخت آن بىاطلاع است ؛ چراكه درباره اين موضوع ، بيشتر تاريخنگاران اختلافنظر دارند . ابنطاووس در اينباره مىگويد :
عضدالدوله سرپرستى و مسئوليت بناى آن مرقد مطهر را برعهده گرفت و مبالغ زيادى را براى ساخت آن فرستاد . تاريخ اتمام بناى آن عمارت روى ديوار گنبد آن نوشته شده است كه نزديك سر مبارك آن حضرت ( ع ) قرار دارد و به اندازه قامت انسان با زمين فاصله دارد .
با اين همه ، بنده نظرياتى را كه آقاى محسن امين در كتاب « أعيان الشيعة » ، درباره ردّ گفتههاى ديگران آورده است كه اتمام بناى آن ، در سال 338 ه . ق / 986 م ، اتفاق افتاده است ، با يكديگر مقايسه نمودم و تطبيق دادم . چراكه تاريخ اول ، نشاندهنده زمانى است كه عضدالدوله ، هنوز حكومت عراق را در دست نداشته است و تاريخ دوم ، به زمانى اشاره مىكند كه عضدالدوله ، زنده نبوده است .
سيد محسن امين مىگويد : « گويا ساخت اين عمارت در سال 369 ه . ق / 980 م ، به پايان رسيده است » . « 1 » سپس او به ذكر آنچه ديلمى در « ارشاد القلوب » از آن صحبت به ميان آورده است ، مىپردازد ؛ مطلبى كه حكايت از وجود عمارت هارون الرشيد دارد كه داراى گنبد و درهاى چهارگانه هنگام آمدن عضدالدوله ، بوده است . بديهى است كه اين مسئله ، بيانگر تصوّر و زعم ديلمى مىباشد . ديلمى در ادامه مىگويد :
عضدالدوله در زمان به قدرت رسيدنش در اين ناحيه ( نجف اشرف ) ، همراه لشكريانش ، نزديك به يك سال اقامت نمود . صنعتگران ، مدارك و لوازم مورد نياز را خواستار شدند - شايد عبارت اساتيذ ( اساتيد ) ، بهجاى واژه اسانيد ، درستتر باشد - و از اقصى نقاط كشور به آن منطقه آورد و آن
هامش
( 1 ) . ر . ك : اعيان الشيعه ، ج 5 ، ص 537 .