نمىدانم چه كسى به او گفته است كه امام صادق ( ع ) روى قبر مبارك امام على ( ع ) خاك ريخته است تا شبيه به يك تپه كوچك شود ؛ درحالىكه در آن زمان ، به شخصى نياز بود تا شنها را از روى قبر بزدايد . كسى هم كه روى قبر آن حضرت ( ع ) خاك بريزد ، وجود نداشته است ؛ زيرا در اين بيابان ، وجود هرگونه مانعى مقابل شنها ، كافى بوده است تا به يك تپه شنى تبديل گردد . درباره ريختن شن روى قبر مبارك امام على ( ع ) ، نيازى به بررسى نمىبينم ؛ چراكه ما به تفصيل جزئيات مربوط به بازسازيى امام صادق ( ع ) روى قبر امام على ( ع ) را بررسى نمودهايم .
عجيب است كه دكتر حسن ، روى پرسوجو كردن هارون الرشيد درباره قبر مطهر امام على ( ع ) انگشت بگذارد . حتى اگر عموى سفاح ، داوود بن على ، اين صندوق را روى قبر مطهر ايشان ( ع ) گذاشته باشد ، باز هم نمىتوانست به علت رو باز بودن ، به مدت نزديك نيم قرن يا بيشتر در مقابل آب و هواى نجف كه دكتر اهل آنجا مىباشد ، مقاومت نمايد .
مشخص است پس از آنكه سفاح ، داوود بن على را والى كوفه كرد ، خيلى در آنجا ماندگار نشد ؛ زيرا به سرعت والى مدينه و مكه شد و از آنجا رفت ؛ همانگونه كه زندگى او در دوران خلافت عباسيان ، خيلى به طول نينجاميد ؛ زيرا پس از هشت ماه از اقدامش ، از دنيا رفت . به گفته ابن قتيبه و سيد جعفر بحرالعلوم ، داوود بن على ، از نخستين واليان بنى عباس در مدينه بوده است . « 1 » همچنين وى نخستين كسى بود كه در زمان حكومت عباسيان ، حج را براى مردم به راه انداخت . همچنين ابن قتيبه ، مىگويد : « سفاح مدت زمان زيادى در كوفه نماند . او ابتدا به حيره و سپس در سال 234 هجرى ، از آنجا به انبار منتقل شد و در ماه ذىالحجه سال 236 هجرى ، ديده از جهان فرو بست . « 2 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : المعارف ، ابن قتيبه ، ص 374 ؛ التحفة ، سيد جعفر بحرالعلوم ، ج 1 ، ص 270 .
( 2 ) . ر . ك : المعارف ، ابن قتيبه ، ص 373 .