ذكر مىكند ، به اين مطلب اشاره مىكند :
قبر امام على ( ع ) تنها يك تپه كوچك بوده است كه بر همان وضعيت قبلى خود ، باقى مانده بود تا زمان داوود بن على عباسى كه او ، آن را به دنبال مشاهده كرامت از آن حضرت ( ع ) ، آشكار مىسازد و روى آن صندوقى مىسازد و چون اين كرامت ، از كراماتى بوده است كه پروردگار به وسيله آن ، مرقد مقدس اميرمؤمنان ( ع ) را مقابل دستدرازى دشمنان آن حضرت ، نفوذ ناپذير كرد ، به نقل آن روى آورديم . البته آن را از منبع و با اسنادش بيان كرديم . مفهوم تاريخى درخور اهميتى را دربردارد ؛ همچون پاسخ دادن به نظرات و شبهههاى مغالطهكنندگان ستمگر . « 1 »
سپس وى ، روايت ابنطاووس را همانگونه كه در كتاب « الفرحة » ، آمده است ، از اول تا آخر ، درباره صندوق مورد بحث نقل كرده است . اما به بررسى آن نپرداخته است . « محمد على جعفر التميمى » نيز در كتاب « مشهد الامام على ( ع ) » ، از جمله كسانى است كه دچار اشتباه شده است . او مىگويد :
قبر اميرمؤمنان ( ع ) ، همچنان به شكلى بود كه تا زمان داوود بن على عباسى ، آن را حفظ كرده بود . داوود بن على عباسى ، به دنبال يك كرامت ، آن را آشكار كرد و روى آن صندوقى را قرار داد . آن كرامت ، از جمله كرامتهايى است كه خداوند بهوسيله آن ، مرقد مطهر اميرمؤمنان ( ع ) را مقابل دستدرازىهاى دشمنان آن حضرت ( ع ) ، مستحكم و نفوذناپذير ساخته است تا قداست آن را زير سؤال نبرند . از اينرو ما به ذكر آن روايت از منبعش و با اسنادش روى آورديم ؛ زيرا يك مفهوم تاريخى مهمى را در بر دارد ؛ همانند پاسخ دادن به شبهههاى مغالطهكنندگان . « 2 »
شايد مقالهاى را كه قبلًا از آن صحبت كرديم و در « الموسوعة » ، منتشر شد و اسم نويسنده آن نيامده است ، اثر خود نويسنده باشد . اين روايت از كتاب او ذكر شده
هامش
( 1 ) . مشهد الامام علي ( ع ) ، محمد علي جعفر التميمي ، ج 2 ، صص 371 و 372 .
( 2 ) . ر . ك : همان ، ج 1 ، صص 177 - 181 .