است و براساس روايت ابن تغرى بردى كه در صفحات قبلى از آن سخن به ميان آمد ، آرامگاه بوده و از زيارت آن ممانعت به عمل مىآمده است .
درواقع ، زمانى اجازه زيارت آن مكان داده شد كه منتصر بالله ، منصب خلافت را برعهده گرفت ؛ زيرا غير از آن مكان ، قبر ديگرى به اسم امام على ( ع ) مشهور نبود تا مردم ، آن را زيارت كنند . اما درباره روايتهاى مربوط به دفن آن حضرت ( ع ) در ساير اماكن ، گفته نشده است كه كسى ايشان را در غير از مكان فعلى و معروف قبر ايشان ، زيارت كرده باشد .
همچنين بعيد نمىدانم كه شجاع ، مادر متوكل و مادربزرگ منتصر ، همراه نوهاش ، منتصر ، هنگام رفتن براى زيارت خانه خدا ، قبر امام على ( ع ) را زيارت كرده باشد ؛ چنانكه در كتاب « المنتظم » ، درباره حوادث سال 236 ه . ق / 850 م چنين آمده است :
و در آن سال ، محمد المنتصر ، براى مردم مراسم حج برگزار كرد . شجاع ، مادر متوكل و مادر بزرگ منتصر ، همراه منتصر ، عازم زيارت خانه خدا شد . متوكل ، مادرش را تا نجف همراهى كرد . « 1 »
پيشتر حكايتى را از شجاع و تقسيم اموالش بين علوىها نقل كرديم كه متأثر از رؤيت رسول خدا ( ص ) در خواب بوده است . او در سال 247 هجرى از دنيا رفت . « 2 » براساس گفته مسعودى ، منتصر از بين نوههاى شجاع ، بر جنازه او نماز خواند . « 3 »
همچنين بعيد نيست هنگامى كه متوكل در سال 236 هجرى ، ضريح امام حسين ( ع ) را خراب كرد ، از ويران نمودن ضريح اميرمؤمنان على ( ع ) خوددارى
هامش
( 1 ) . ر . ك : المنتظم ، ج 6 ، ص 236 .
( 2 ) . ر . ك : همان ، ص 540 و 541 .
( 3 ) . ر . ك : مروج الذهب ، ج 4 ، ص 118 .