اين موضوع را كسان ديگرى نيز علاوه بر ابن طحال مطرح كردهاند ؛ براى مثال يكى از آنان مىگويد كه كوزه رشيد ، در گنجينه نگهدارى مىشده است و هنگام بازگرداندن اشياى تاريخى موجود در ضريح امام موسى بن جعفر ( ع ) ، كه بهعلت ترس از تعرض وهابىها ، به آنجا منتقل شده بودند ، اين كوزه شكست . بعيد به نظر نمىرسد كه اين كوزه سبزرنگى كه به وجود آن در گنجينه ضريح مطهر اشاره گرديد ، هنگام بنايى كه شاه صفى ، دستور ساخت آن را داده بود ، روى گنبد گذاشته شده باشد يا اينكه در جريان بازسازىهايى كه به دستور شاه عباس اول صفوى انجام شده بود ، روى گنبد ضريح قرار داده شده است .
محمد حرزالدين ، در كتاب « معارفالرجال » مىگويد : « اين گنبد ، قبل از آنكه طلاكارى شود ، با كاشى آبى ، كاشىكارى شده و با موزاييك ، تزيين شده بود . قسمت بالاى آن ، كوزهاى قرار دارد كه بعد از طلاكارى در گنجينه گذاشته شد » . « 1 » براساس اين روايت ، كوزهاى كه شكسته شد ، كوزه هارون الرشيد نبوده و هيچ ارتباطى با بناى او نداشته است .
البته شايسته نيست بنايى را كوچك و زشت بشماريم كه براى آن ، تلاش فراوانى شده است تا به شكل گنبدى در بيايد كه چهار در داشته باشد و روى آن ، كوزهاى سبزرنگ و باارزش قرار بگيرد . فراتر از اين مطلب ، شيخ كاظم الحلفى ، در تحقيق خود ، با عنوان « لمحة تاريخية عن مشهد الامام » مىگويد : « و چراغى را كه با جواهرهاى منحصر به فرد ، مزّين شده بود ، روى ضريح مطهر قرار داد و هر سال ، آن را زيارت مىكرد » . « 2 »
نمىدانم اين همه مطلب را از كجا آورده است . اگر آنچه درباره اين كوزه و اين چراغ گفته شده است ، صحيح باشد ، قطعاً به مدت سه قرن ، روى قبر و گنبد باقى
هامش
( 1 ) . ر . ك : معارف الرجال ، ج 3 ، ص 191 .
( 2 ) . ر . ك : موسوعة النجف الاشرف ، ج 2 ، ص 17 .