امام صادق ( ع ) از سرنوشت ذىالنفس الزكيه در آنجا آگاهى كامل داشت و بيشتر از يكبار و از همان آغاز روز بيعت ابواء كه ابوجعفر منصور نيز در آنجا حاضر شد و با محمد بيعت كرد ، به اين وضعيت اعتراض نمود . ابوجعفر منصور ، بيعتش را با او در مسجدالحرام تكرار نمود . « 1 » همچنين امام جعفر صادق ( ع ) روز آمدن ابىسلمه خلال نيز اعتراض كرد و پسر عمويش عبدالله بن حسن را از دنبال كردن آرزوهايى كه فقط به مرگ و كشتار فجيع منجر مىشود ، برحذر داشت . طبرى در تاريخ خود ، از دختر عبدالله بن محمد بن على بن حسين ، چنين روايت مىكند :
به عمويم جعفر بن محمد گفتم : « فدايت شوم سرنوشت اين محمد بن عبدالله چگونه خواهد شد ؟ » آن حضرت فرمود :
« فتنته يقتل فيها محمد عند بيت رومي و يقتل اخوه لأبيه و امّه بالعراق و حوافر فرسه في ماء » ؛
« محمد به سبب اين شورش ، نزديك بيت رومى كشته خواهد شد . برادر تنى او در حالى در عراق به قتل خواهد رسيد كه سمهاى اسبش داخل آب است » . « 2 »
همچنين از عيسى بن علويه به نقل از پدرش روايت مىكند :
حمزة بن عبدالله بن محمد بن على كه عمويش امام جعفر ( ع ) او را از اين كار بازمىداشت و از جدىترين مردم درباره محمد بود ، همراه محمد شورش كرد . راوى مىگويد : امام جعفر ( ع ) به او مىفرمود :
« هو والله مقتول » ؛
« به خدا قسم ! او كشته خواهد شد » .
راوى در ادامه مىگويد : « امام جعفر ( ع ) سپس كنار رفت » .
از ميان آنچه گذشت ، مسئله ارتباط امام جعفر صادق ( ع ) با منصور ، براى اثبات ديدار امام صادق ( ع ) از كوفه يا حيره ، در زمان خلافت منصور و زيارت قبر جدش ، اميرمؤمنان على ( ع ) ، براى ما درخور اهميت است ؛ موضوعى كه
هامش
( 1 ) . ر . ك : المقاتل الطالبيين ، صص 185 - 188 .
( 2 ) . ر . ك : تاريخ طبرى ، ج 7 ، صص 600 و 601 .