. . .
مرد خراسانى كه يك ليوان آب برايش آورد .
منصور آنان را بهسمت هاشميه برد . بين راه ، برخى از آنان جان دادند . در كوفه دستور داد تا آنان را در كاخ ابنهبيره ، واقع در شرق كوفه ، زندانى كنند . نخستين كسى كه ميان آنان از دنيا رفت ، عبدالله بن حسن بود . برادر او ، حسن بن حسن ابن على ( ع ) ، بر او نماز خواند و بعد از گذشت شصت روز ، منصور دستور داد تا كاخ را روى آنان خراب كنند . در نتيجه ، تمامى آنان از دنيا رفتند .
در 28 جمادى الاخر يا اول رجب سال 145 ه . ق / 762 م ، ذوالنفس الزكيه در مدينه انقلاب كرد . به محض اينكه والى آنجا خبر شورش او را شنيد ، فورى تعدادى از حسينىها و قريشىها را دستگير كرد كه امام صادق ( ع ) در رأس آنان بود . « ابنمسلم ابن عقبه مرى » به كشتن آنان اشاره نمود . حسين بن على بن حسين بن على ( عليهم السلام ) به او اعتراض كرد و گفت : « به خدا قسم ! چنين نيست . ما فرمانبرداريم » . « 1 » ذوالنفس الزكيه به سرعت بر والى مدينه غلبه پيدا كرد و او را زندانى نمود . بر بيتالمال تسلط پيدا كرد و كسانى را كه زندانى بودند ، آزاد كرد .
تصوير شماره 42 . نمايى زيبا از گنبد طلاى ضريح مطهر .
هامش
( 1 ) . ر . ك : الكامل في التاريخ ، ابن اثير ، ج 5 ، ص 530 .