راه رفتيم تا به غرى و از آنجا به قبر امام على ( ع ) رسيديم . عمر بن يزيد گفت : « در اين مكان پياده شويد . اينجا قبر اميرمؤمنان ( ع ) است » . به او گفتيم : « از كجا فهميدى ؟ » گفت : « با ابىعبدالله ( ع ) هنگامى كه در حيره بود ، بارها به اينجا آمدم و ايشان ( ع ) به من اطلاع داد كه اينجا قبر اميرمؤمنان ( ع ) است » . « 1 »
اينچنين زائران ضريح مطهر امام على ( ع ) روز به روز افزايش يافتند . التبه نكته درخور تأمل اين است كه حكومت وقت ، مايل به رسميت پيدا كردن مكان قبر امام ( ع ) نبود ، از اينرو سعى مىكرد تا شك و ترديد را درباره مكان قبر آن حضرت ( ع ) در مردم ايجاد كند .
شيخ جعفر محبوبه مىگويد :
در زمان امام جعفر بن محمد الصادق ( عليهماالسلام ) ، هنگامى كه آن حضرت به حيره آمد و نجف را زيارت نمود ، در آغاز سه قبر ( محراب ) ، در آنجا وجود داشت كه يكى از آنان ، قبر اميرمؤمنان ( ع ) ، ديگرى مكان سر مبارك امام حسين ( ع ) و سومى ، مكان منبر امام قائم ( عج ) بود . « 2 »
بدون شك ، شيخ جعفر محبوبه در تفسير روايتى كه براى آن ارجاعاتى را ذكر كرده ، خطا كرده است ؛ زيرا در مكان قبر امام على ( ع ) ، طى زيارتى كه به آن اشاره كرده است ، هيچگونه محرابى ديده نمىشود . اين موضوع هرگونه باشد ، خارج از اين مطلب نيست كه امام صادق ( ع ) هنگامى كه به مكان قبر اميرمؤمنان ( ع ) رسيده است ، نمازهاى ذكر شده در روايت را خواند ؛ چنانكه در روايت ، چنين آمده است :
از مبارك خبّاز روايت شده است كه امام صادق ( ع ) هنگامى كه در حيره بود ، آمد و به من فرمود :
« اسرجوا البغل و الحمار » ؛
« قاطر و الاغ را زين
هامش
( 1 ) . الكافي ، ج 1 ، ص 456 ؛ الفرحه ، ج 2 ، ص 77 .
( 2 ) . ر . ك : تحفة الزائر ، علامه مجلسى ، ج 42 ، صص 259 - 296 ؛ فرحة الغري ، سيد بن طاووس ، ج 2 ، ص 109 .