ما مىدانيم آنچه را دربارهء زنان آنان و نيز آنچه به ملك يمين در اختيار دارند بر آنها واجب ساختهايم » « 14 » .
از اين آيه چنين استفاده مىشود كه ازدواج با برخى از زنان مهاجر به پاس احترام رابطهء خويشاوندى قبلى آن حضرت با اين زنان و نيز به خاطر آن بوده است كه اين زنان پس از شهادت شوهران خويش بىكس و كار و درمانده نمانند ، بلكه با به عهده گرفتن سرپرستى آنان از سوى آن حضرت در زير سايهء پر بركت او قرار گيرند .
همچنين پيش از اين ديديم ازدواج آن حضرت با برخى از زنان نيز به فرمان خداوند و به منظور اجراى احكام شرع انجام مىگرفت ، آن هم در شرايطى كه با فرمان پروردگار رسول خدا ( ص ) رو در روى اعراب قرار مىگرفت و مىبايست كارى را انجام دهد كه مخالف سنّتهاى آشناى آنان و مخالف يك مسألهء طبيعى باشد كه آنان احتمال خلاف بودن آن را نمىدادند و حتّى برخى از مؤمنان هم تحت تأثير آن قرار داشتند و از سوى رسول خدا ( ص ) نيز قبل از منع اين مسأله بدان پايبندى نشان داده شده بود . اين مسأله طبيعى همان فرزند خواندگى و مقتضيات و آثار آن بود كه خداوند غير حقيقى بودن و ضد حقيقت بودن آن و نيز اين نكته را بيان فرمود كه فرزندى تنها به رابطهء خونى است و نه به ادّعا و اينكه فرزند خواندهها به نام پدران خويش خوانده شوند به عدالت نزديكتر است ، آنجا كه مىفرمايد : « آنان را به نام پدران خويش بخوانيد كه همين در پيشگاه پروردگار به عدالت نزديكتر است و اگر پدران آنان را نمىشناسيد آنان برادران دينى و موالى يا وابستگان شما هستند » « 15 » .
780 - امّا در اينجا دو نكته ديگر دربارهء فلسفه تعدّد زوجات رسول خدا ( ص ) جز آنچه گفتيم يا بدان اشاره كرديم - وجود دارد و آن اين كه :
هامش
( 14 ) - همان .
( 15 ) - همان / 5 .