خواهد بخشيد » « 13 » . وى پس از آن اضافه كرد كه هر كس خداوند را مىپرستيده خدا هنوز زنده است و نمىميرد و هر كس محمّد را مىپرستيد محمّد مرده است » « 14 » .
روايت شده است هنگامى كه ابو بكر پيشانى رسول خدا ( ص ) را بوسيد گفت : « پدر و مادرم به فدايت باد چه در زندگى و مرگ خوشبويى ! » همچنين روايت شده است عمر هر كس را كه بگويد محمّد مرده است به كشتن يا بريدن دست و پاى او تهديد كرده بود . نيز روايت شده كه ابو بكر صورت بر روى رسول خدا ( ص ) خم كرد و بر او بوسه زد و گريست . اينها همه روايات صحيحى از راويان ثقه است كه هيچ تنافى و ناسازگارى نيز ميان آنها نيست ، چه در آن زمان و در آن شرايط سخت هر كس هر چه را شنيده به خاطر سپرده و هر چه را ديده بود بدان گواهى مىداد و مردم همه در نگرانى و آشفتگى بودند .
خطبهاى كه ابو بكر در اين زمان ايراد كرد از آنچه در سطور پيش گذشت طولانىتر بوده و از جمله در آن چنين آمده است :
« چنان نيست كه عمر بن خطاب مىگويد رسول خدا ( ص ) وفات يافته است » .
وى پس از ديدن رسول خدا ( ص ) با حالتى گريان گفت : « سوگند به آن كه جانم در دست اوست رحمت خدا بر تو باد اى رسول خدا ( ص ) تو چه در زندگى و مرگ خوشبو و نكو بودى » . آنگاه رسول خدا ( ص ) را پوشاند و سريعا خود را به مسجد رساند و خطاب به مردم گفت : « خداوند رسول خود را كه در ميان شما و زنده بود به سوى خود برد و شما را نيز به سوى خود مىبرد تا آنجا كه هيچ كس جز خداوند نخواهد ماند . خداوند مىفرمايد : « نيست محمّد مگر رسولى كه پيش از او نيز رسولانى فرستاده شدهاند پس آيا اگر او بميرد يا كشته شود به گذشتهء خويش برخواهيد گشت در حالى كه هر كس به گذشتهء خود برگردد هرگز به خداوند ضررى نخواهد رساند و خداوند سپاسگزاران را پاداش خواهد داد » « 15 » .
هامش
( 13 ) - آل عمران / 144 .
( 14 ) - البداية و النهاية ، ج 5 ، ص 241 - 242 .
( 15 ) - آل عمران / 144 .