ظاهرا آن چهار صد نفر هيأت مزينه هنگامى كه اسلام در جزيرة العرب گسترش يافته ، در هجرت به مدينه بسته شده بود و اسلام در آستانهء حكومت بر سر تا سر جزيره قرار داشت به مدينه آمدند و رسول خدا ( ص ) نيز آنها را كه توشهاى به همراه نداشتند با مقدارى خرما تجهيز كرد و فرمود : « در هر جا كه باشد مهاجريد ، پس به همان سامان كه اموال و داراييهايتان در آن است برويد » .
بدين ترتيب روشن مىشود مراد از روايتى كه مىگويد هيأت مزينه در ماه رجب سال پنجم هجرت به مدينه آمد همان گروه كوچك ده يازده نفرى است كه به مدينه آمدند و از جانب خاندان خود بيعت اسلام با رسول خدا ( ص ) بستند ، در حالى كه آن خاندان هنوز اسلام نياورده بودند . امّا پس از آن كه اين گروه مدّتى را به عنوان مبلّغان اسلام در ميان خاندان خود ماندند و پس از آن كه شمار مسلمانان در ميان آنان فزونى يافت اين گروه چهارصد نفرى به مدينه آمدند كه اين پس از حديبيّه و احتمالا پس از فتح مكّه بوده است .
هيأت بنى تميم
700 - پيش از اين در اين باره سخن گفتيم كه گروهى از بنى تميم قصد تعرّض عليه خزاعه را داشتند و رسول خدا ( ص ) عيينة بن حصن را در رأس پنجاه نفر سوار به سوى آنان گسيل داشت و او اسيران و بردگانى از آن طايفه گرفت و پس از اين ماجرا آنان به مدينه آمدند و با بىادبى از پشت ديوار خانهء رسول اكرم ( ص ) صدا زدند كه « اى محمّد بيرون بيا » و در اين هنگام اين آيه نازل شد كه « بيشتر آن كسانى كه از پشت ديوارها تو را صدا مىزنند خردمند نيستند و اگر آنان صبر مىكردند تا براى ديدار آنان بيرون روى براى آنها بهتر بود » .
همچنين گفتيم كه پيامبر ( ص ) اسيران اين خاندان را به آنان برگرداند و آنان پس از اين ماجرا از افتخارات خود براى انصار گفتند و انصار نيز اين تفاخر آنان را پاسخ دادند .
اكنون ادامهء آن ماجرا را پى مىگيريم :