ابن هشام دربارهء علّت ناميده شدن اين مرد به ذو البجادتين مىگويد : « او بدين سبب چنين نام گرفت كه زمانى كه مىخواست اسلام بياورد خاندان او وى را از اين كار بازداشتند و بر او سخت گرفتند تا جايى كه او از ميان آنان بيرون رفت ، در حالى كه تنها يك بجاد ( يا يك تكه پارچه درشت ) با خود داشت . وى اين پارچه را به دو نيم كرد و نيمى را لنگ خود قرار داد و نيم ديگر را بر شانه انداخت و به همين سبب نيز ذو البجادتين لقب گرفت » « 22 » .
در اين ماجرا نكتهء قابل توجّه آن است كه چگونه پيامبر ( ص ) آن مجاهد مجاهدان حتّى در چنين شرايطى جنازهء يكى از سربازان خود را وا نمىگذارد تا طعمهء گرگها شود ، بلكه همان سان كه در زندگى سربازان خود را گرامى داشته به هنگام مرگ و پس از آن نيز آنان را گرامى مىدارد تا همچنان بزرگوارانه آمادهء هر گونه فداكارى باشند .
سوء قصد نافرجام
693 - خداوند مىفرمايد : « اى پيامبر آنچه را از سوى پروردگارت بر تو نازل شده است به مردم ابلاغ كن كه اگر چنين نكنى رسالت او را ابلاغ نكردهاى و خداوند تو را [ از آسيب ] مردم نگاه مىدارد » « 23 » .
ما رسول خدا ( ص ) را مىبينيم كه پيوسته به كار دعوت مشغول است و لحظهاى از آن دست بردار نيست . او از مكّهء مكرّمه بيرون مىآيد و صحراهاى سخت را پشت سر مىگذارد و خود را به مدينه مىرساند . پس از آن نيز [ سالها در مدينه خود را براى رويارويى خطر مهيّا مىدارد و از جمله ] در اين غزوه براى اعلام اعتلاى رسالت الهى بر روميان و پيروان آنها و تابعان حاكميّت آنان صحراها و بيابانهاى بىآب و علف را پشت سر مىنهاد تا خود را به شام برساند . روشن است
هامش
( 22 ) - البداية و النهاية ، ج 5 ، ص 18 . - م .
( 23 ) - مائده / 67 .