شرح مثنوى — صفحة 16

ن 388 10 - ك 139 25 طرفه كورى : يعنى * ( لا تَعْمَى اَلأَبْصارُ وَلكِنْ تَعْمَى اَلْقُلُوبُ اَلَّتِي فِي اَلصُّدُورِ « 22 : 46 ( 1 ) . كور نيستند در امور دنيا ، بلكه موشكافند ، ولى كورند در امور آخرت ، و چون خرس از حرص ابلهند .

ن 388 19 - ك 139 31 سر كشد : به كسر سين . يعنى سرّ كلام حق را دريابد كه در قرآن حق به او بگويد « هو » در آن هنگام . و اشارت است به مثل « قُلْ هُوَ » 112 : 1 ( 2 ) . و هو اسم اعظم خداست كه هيچ تعيّن در او ملحوظ نيست .

ن 389 4 - ك 139 35 گوشتهاى : اشارت است به كريمهء « وَلا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيه مَيْتاً » 49 : 12 ( 3 ) يعنى غيبت مكنيد بعضى از شما بعضى را . آيا دوست مىدارد احدى كه بخورد گوشت برادر را در حال مردار بودن ؟ و غيبت حكم آن را دارد . كيفر : فارسى . جزا و مكافات .