غزوهء بنى لحيان
500 - بنى لحيان همان كسانى هستند كه [ در ماجراى رجيع ] به حضور رسول خدا ( ص ) رسيده بودند و خواستار آن شدند كه پيامبر كسانى را براى تعليم اسلام و آموزش قرآن به ميانشان بفرستد و پيامبر نيز در پاسخ تقاضاى آنان شش نفر از اصحاب اسلام شناس خود را ميان آنان فرستاد ، اما پس از آن روشن شد كه آنان مىخواهند آنها را به عنوان اسير به قريش تحويل دهند . به همين دليل برخى از آنها با اين افراد درگير نبرد شدند و به وسيلهء آنان به شهادت رسيدند و تنى چند نيز توسّط آنها در مكّه به فروش رسيدند و مشركان مكّه نيز آنها را تحت سختترين شكنجه و آزار قرار دادند و آنان را به فجيعترين شكل به شهادت رساندند .
به همين دليل لازم بود رسول خدا ( ص ) به تأديب و مجازات اين خاندان در برابر آنچه قبلا كرده بودند بپردازد . البتّه اين تأديب بر خلاف آنچه برخى از افرادى كه توانايى تحقيق در مسائل را ندارند مىپندارند - يك انتقام نبود ، بلكه اين يك قصاص است ، قصاصى كه اولياى دمّ مقتولين بايد عهدهدار آن مىشدند و اين در حالى است كه خدا و رسول او اولياى دم آن ماجرا بودند ، آن گونه كه مىفرمايد :
« ولى شما تنها خدا و رسول او و آن مؤمنانى است كه نماز را به پاى مىدارند و در حالى كه در ركوعند صدقه مىدهند » « 14 » .
همچنين لازم بود تأديب اين گروه با وارد آوردن شديدترين مجازات عليه آنان صورت گيرد ، چرا كه آنان در مقابل دعوت رسول خدا ( ص ) دست به حيله و نيرنگ زده بودند و به همين دليل نيز مىبايست مجازاتى به آنان برسد كه براى ديگران نيز درس عبرتى باشد تا آنان چنين نيرنگى را با والاترين هدايت الهى روا ندارند .
بدين ترتيب ، رسول خدا ( ص ) پس از غزوهء بنى قريظه باقيماندهء ماه ذى الحجّه سال پنجم هجرت و نيز ماههاى محرم ، صفر ، ربيع الاول و ربيع الآخر
هامش
( 14 ) - مائده / 55 .