كه در حالى به تو مىنگرند كه چون محتضرى در شرف مرگ چشمانشان به اين سو و آن سو مىچرخد و چون ترس از ميان برود با زبانهاى تند خود به شما نيش زنند و البتّه بر آن خيرى كه شما بدان دست يافتهايد بخل ورزند . اينان كسانىاند كه ايمان نياوردهاند و خداوند نيز اعمال آنان را ضبط كرده است و چنين چيزى بر خداوند آسان است . آنان [ حتّى پس از رفتن مهاجمان ] هنوز نيز گمان دارند كه سپاههاى مهاجم نرفتهاند و اگر هم آن سپاهها بيايند آنان دوست مىدارند كه كاش از شما دور و در بيابانها بودند تا از دور اخبار شما را بشنوند و از آن بپرسند . اين در حالى است كه اگر حتّى آنان در ميان شما نيز بودند جز اندكى نمىجنگيدند . [ در آن پايداريها ] رسول خدا ، براى آنان كه به خدا و روز آخرت اميد دارند و فراوان ياد خدا مىكنند ، الگويى و الا بود . هنگامى كه مؤمنان سپاههاى مهاجم را ديدند گفتند :
« اين همان چيزى است كه خداوند و رسول او به ما وعده دادهاند و خدا و رسول او راست گفتهاند » و اين صحنه جز بر ايمان و تسليم آنان نيفزايد . از مؤمنان مردانى هستند كه بر پيمانى كه با خدا بسته بودند استوار ماندند و گروهى از آنان پيمان خود را به پايان بردند [ و شهيد شدند ] و گروهى ديگر نيز بىآن كه تغييرى در عقيدهء خود دهند در انتظار ماندند ؛ تا خداوند راستگويان را در برابر راستگويى خود پاداش دهد و منافقان را اگر كه بخواهد عذاب كند يا بر آنان توبه نمايد كه خداوند غفور و رحيم است و خداوند كافران را با همان خشم و عصبانيّت خود و در حالى كه هيچ دستاوردى نيافته بودند برگرداند و خود براى مؤمنان اين نبرد را عهدهدار شد كه خداوند مقتدر و عزّتمند است . و نيز خداوند كسانى از اهل كتاب را كه از آنان پشتيبانى كرده بودند از دژهاى خود به زير آورد و ترس را بر دلهاى آنان حاكم كرد تا گروهى را بكشيد و گروهى را به اسارت درآوريد . آنگاه سرزمين و خانهها و اموال آنان و زمينى را كه تاكنون بدان پاى ننهادهايد از آن شما كرد و خداوند بر هر كارى تواناست » « 12 » .
هامش
( 12 ) - احزاب / 27 - 9 .