همين غافلگيرى آنان را بشدّت مرعوب ساخت و پراكنده شدند و گوسفندان و شتران زيادى از خود بر جاى گذاشتند .
ابو سلمه همه اين اموال را به غنيمت گرفت و سه برده نيز از آنان به اسارت در آورد و آنگاه به همراه غنايم به مدينه بازگشت . در بازگشت به مدينه رسول خدا ( ص ) خمس آن غنايم و از جمله يك برده را در اختيار گرفت و در موارد مصرف خود صرف كرد و باقيماندهء پس از تخميس را نيز ابو سلمه ميان همراهان و افراد سريّهء خود تقسيم كرد . تخميس اين غنايم نيز بدان سبب بود كه در آن زمان خداوند اين حكم را تشريع فرموده و اين آيه را نازل كرده بود كه « بدانيد آنچه به غنيمت مىگيريد يك پنجم آن از آن خدا و رسول و خويشاوندان [ او ] و يتيمان و مساكين و در راهماندگان است ، اگر كه به خدا و به روز واپسين ايمان داشته باشيد » « 1 » .
لازم به يادآورى است كه سريّهء ابو سلمه در ماه محرّم سال چهارم هجرت يعنى سى و پنج ماه پس از هجرت صورت گرفت و ابو سلمه چند روز پس از بازگشت از اين سريّه در مدينه درگذشت . فرزند او عمرو در اينباره مىگويد :
« كسى كه پدرم را مجروح ساخته بود ابو اسامه جشمى بود . پدرم [ پس از بازگشت از احد ] يك ماه در شهر ماند و به مداواى زخمهاى خود پرداخت و چون بهبود يافت رسول خدا ( ص ) در ماه محرّم او را به مأموريّتى اعزام كرد و او نيز چند روزى از ما دور و در آنجا بود و چون به مدينه بازگشت زخم او دوباره دهن گشود و او سه روز گذشته از ماه جمادى الاول درگذشت » .
بدين ترتيب اين شهيد در دو نبرد مأموريّت خود را ادا كرد : يكى در احد كه در آنجا مجروح شد و ديگرى در سريّهاى كه به هدف مقابله با بنى اسد صورت گرفت و پس از آن زخمهايش تازه شد و در كنار خانوادهء خود به شهادت رسيد .
شايد دليلى كه پيامبر ( ص ) ابو سلمه را براى اين مأموريّت انتخاب كرد آن
هامش
( 1 ) - انفال / 41 .