گروههاى گشتى بودند - اعزام مىكرد تا به شناسايى آنچه در ميان قبايل و در سرزمين عرب مىگذرد بپردازد : برخى از اين گروهها با به دست آوردن غنايمى برمىگشتند و برخى ديگر در دام كمين دشمنى مىافتادند كه انتظار آنان را مىكشيد تا آنها را براى قربانى شدن در اختيار مشركان قرار دهد ، دشمنانى كه برخى از آنان اظهار مسلمانى مىكردند و رسول خدا ( ص ) كسى يا كسانى را به منظور هدايت آنان به ميان آنها مىفرستاد و آنان در مقابل خيانت مىكردند و فرستادگان پيامبر ( ص ) را براى خشنودى مشركان به قتل مىرساندند يا آنان را به قريش مىفروختند تا قريش انتقام خود را از آنان بگيرد و بدين وسيله خشم خود را فرو نشاند .
سريّه ابو سلمه
445 - طليحه و سلمهء اسدى فرزندان خويلد افراد زيادى از بنى اسد را گرد آوردند تا به جنگ پيامبر ( ص ) بروند بدان اميد كه بدين وسيله به چشمداشتهاى خود از قريش دست يابند . آنها پس از پخش شايعهء شكست ادعايى پيامبر ( ص ) از سوى قريش در اين پندار باطل افتاده بودند كه اينك مدينه در وضعيّتى قرار گرفته كه آنان و همانندهايشان مىتوانند هوس رسيدن به آن را در سر بپرورانند .
در اين هنگام رسول خدا ( ص ) از اين توطئه و تجمّع و قصد آنان اطّلاع يافت . او كه نمىتوانست به آنان اجازه دهد تا براى اجراى نقشهء خود اقدام كنند - هر چند كه اين چيزى فراتر از توان آنان نيز بود - ابو سلمه را در رأس يكصد و پنجاه تن از مهاجرين و انصار به سوى آنان فرستاد و به پروا از خداوند و به نيكى با مسلمانانى كه همراهش بودند سفارش فرمود .
ابو سلمه به مقصد بنى اسد حركت كرد و تا قطن كه نام چاهى يا چشمهاى از آن بنى اسد بود پيش رفت .
چنين برمىآيد كه آن قوم ، هر چند در انديشهء جنگ با رسول خدا ( ص ) بر آمده بودند [ اما آمادگى رزمى چندانى نداشتند و ] با هجوم مسلمانان غافلگير شدند .