فرماندهى جنگ مىپردازد ، يأس و نوميدى را در دلهاى مشركان جاى داد و آنان را از اين نااميد ساخت كه به يك پيروزى قطعى و نهايى كه قدرت مسلمانان را نابود كند دست بيابند .
ديگر بار پس از آن كه امور سپاه مسلمانان درهم ريخته بود فرماندهى سپاه به رسول خدا ( ص ) برگشت و پس از آن كه مصعب بن عمير به قتل رسيده بود پرچم در دست على ( ع ) قرار گرفت . با قرار گرفتن پرچم در دست على ( ع ) - آن مردى كه پيش مىرفت و بر دشمن حملهور مىشد و برايش هيچ تفاوت و اهميّتى نداشت كه دشمن به دست او كشته شود يا خود به دست آنان به قتل رسد و پس از آن كه مسلمانان بر كوه احد تسلّط يافتند ، به نبردى جانانه دست زدند و در اين ميان تلاش خالد بن وليد نيز در ادامهء هجوم خود سودى نبخشيد و دلاوران و برگزيدگان اصحاب رسول خدا ( ص ) و كسانى چون پرچمدار سپاه على ( ع ) و ابو دجانه و طلحه و زبير دست به ضدّ حملهاى عليه او زدند و با استواريى چون كوه سدّى در برابر تهاجم او شدند .
هنگامى كه سپاه مسلمانان درهم ريخت و بسيارى از آنان كه در مقابل مشركان تعداد قابل ملاحظه و فراوانى نيز به شمار نمىرفتند دستخوش هجوم و كشتار قرار گرفتند و نيز هنگامى كه چنين شايع شد كه رسول خدا ( ص ) به قتل رسيده است برق پيروزى در مقابل ديدگان قريش درخشيد و چنين گمان كردند كه آنان پيروزند و سپاه محمّد را كه سپاه ايمان است نابود خواهند كرد . امّا ديرى نپاييد كه چون پرچم مسلمانان بر فراز كوه احد به اهتزاز در آمد و هجوم خالد بن وليد و همراهان او سد شد و نيز چون على ( ع ) پرچم سپاه را در دست گرفت - با توجّه به آن كه پرچم نشان پيروزى است و اگر پرچمدار سست شود ديگران نيز سست مىشوند و با توجّه به آن كه قريش مىدانست على مردى نيست كه سست شود و آنان خود شمشير او را در بدر و احد تجربه كرده بودند و نيز از آنجا كه به گفتهء خود ابو سفيان سپاه از ناحيهء پرچمدارش شكست مىخورد - درخشش آن برق از ميان
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 515
مساهمون: حسين صابري
ص٥١٥