اجتماعى بزرگى با برپايى آيين عدالت ميان مردم و تشريع قوانين قصاص و بيان آيين ديات - در مواردى كه شرايط قصاص فراهم نيست و يا امكان ندارد - صورت گرفت .
ازدواج على ( ع ) و فاطمه ( س )
407 - در سال دوّم هجرت پس از غزوهء بدر على ( ع ) با فاطمه ( س ) ازدواج كرد .
در همينباره بخارى به سند خود از علىّ بن ابى طالب ( ع ) روايت مىكند كه فرمود : « من شترانى از سهم خود از غنايم جنگ بدر در اختيار داشتم ، زيرا پيامبر ( ص ) در آن روز از خمسى كه خداوند سهم خاص او از غنايم قرار داده بود ، دو شتر به من بخشيد . هنگامى كه قصد ازدواج با فاطمه ( س ) داشتم با مردى زرگر از بنى قينقاع قرار گذاشتم كه با من همراه شود تا با يكديگر به جمع كردن اذخر « 6 » برويم و آن را به زرگران بفروشم و بهاى آن را در وليمهء عروسىمان صرف كنم .
در زمانى كه مىخواستم براى شترانم ريسمان و جهاز و جوال آماده كنم آنها را در كنار خيمهء يكى از انصار گذاشتم و هنگامى كه آنچه مىخواستم گرد آوردم و به سراغ شتران بازگشتم ، آنها را ديدم كه كوهانشان بريده ، تهيگاههاشان دريده و جگرشان بيرون آورده شده است . پرسيدم : « چه كسى اين كار را كرده است ؟ » پاسخ دادند : « حمزة بن عبد المطلب كه اينك در اين خانه و در جمع دوستانى به شراب نوشيدن مشغول است و رامشگرى براى آنان ترانه مىخواند و مىگويد :
« اى خمر كه براى شتران چاق و فربهى » . « . . . پس روانه شدم تا به حضور رسول خدا ( ص ) رسيدم و در حالى كه زيد بن حارثه در حضور ايشان بود گفتم : « اى رسول خدا ( ص ) روزى چون امروز نديدهام . حمزه بر دو شتر من حمله برده ، كوهان آنها را بريده و شكم آنها را دريده و اينك در خانهاى همراه دوستان خود به
هامش
( 6 ) - اذخر نوعى گياه صحرايى خوشبو است .