بدر شما را كه خوار و ضعيف بودهايد يارى كرده است . پس از خدا پروا كنيد شايد كه شكر گزاريد » « 10 » .
اين دو گروه كه قرآن كريم از آنان نام مىبرد از منافقان و سست عقيدگان بودند .
بر اساس اين آيات مشاهده مىكنيم كه اگر مسلمانان در حالى روانهء نبرد بدر شدند كه دلهايشان شادمان و اميدوار بود در شرايطى به نبرد احد وارد شدند كه منافقان در آنان تمرّد و ترديد و ناتوانى را القا مىكردند ، امّا با همين وجود خداوند مؤمنان را يارى كرد و آنان اگر كه خود اسباب شكست را فراهم نمىآوردند و اگر كه در راه درست استقامت مىكردند و از آنچه رسول خدا فرموده بود انحراف نمىيافتند پيروز مىشدند .
در اين ميان در شرايطى كه پيامبر ( ص ) در مدينه به سر مىبرد و منافقان و فريب خوردگان و حسودان مؤمنان را در ميان گرفته بودند بر رسول خدا ( ص ) لازم بود تا به مؤمنان نسبت به اين گروه هشدار بدهد . به همين سبب پيامبر به اجراى اين مهم همت گماشت و اين آيات پروردگار را بر مردم تلاوت فرمود كه : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد كسانى را غير از همعقيدگان خود به دوستى و همكارى نگيريد كه در ايجاد سستى در شما فرو گذار نمىكنند . آنان دوست دارند كه شما در رنج و مشكل گرفتار آييد . كينه از زبان آنها هويداست و البتّه آنچه در دل دارند از اين بزرگتر و بيشتر است . ما آيات الهى را برايتان بيان كرديم شايد كه انديشه كنيد . اينك اين شماييد كه آنان را دوست داريد و آنان شما را دوست ندارند . همچنين شما به همه كتاب [ حقيقة ] ايمان داريد در حالى كه آنان اگر در حضور شما قرار گيرند گويند ما ايمان آورديم و اگر به خلوت روند از شدّت خشم بر شما سرانگشت به دندان گزند . بگو از خشمى كه داريد بميريد كه خداوند بدانچه در دلهاست آگاه است .
اگر نيكيى به شما رسد آنان را بدحال كند و اگر بديى به شما رسد از آن شادمان شوند
هامش
( 10 ) - آل عمران / 123 - 121 .