مىخواهد دربارهء فرجام اسيران حكم كند و آن حضرت نيز برخى را كشت و برخى را با فديه آزاد كرد و گروهى ديگر را نيز بلاعوض آزاد كرد .
اسير گرفتن يك اشتباه است
393 - پس از آن كه مسلمانان در پى آن شورا مسألهء اسيران را خاتمه دادند خداوند آياتى از قرآن را حاكى از اين كه مسلمانان با اسير گرفتن قبل از آن كه دشمن را با خونريزى زمينگير كنند دچار اشتباه شدهاند و اين همان رأى سعد بن معاذ انصارى بود . ابن اسحاق ماجراى برخورد او را چنين روايت مىكند :
« هنگامى كه مسلمانان دست به اسير كردن [ مشركان ] زدند رسول خدا ( ص ) آثار ناخشنودى را در چهره سعد بن معاذ مشاهده كرد و فرمود : « اى سعد گويا مىبينم آنچه را مردم مىكنند خوش ندارى » . او گفت : « آرى به خداوند سوگند اى رسول خدا ، اين نخستين بلايى بود كه خداوند بر مشركان نازل ساخت و براى من خونريزى و كشتن دوستداشتنىتر از زنده گذاشتن آن مردان بود » .
امّا پس از پايان يافتن مسأله اسرا اين آيات نازل شد كه « هيچ پيامبر حق ندارد اسير را در اختيار داشته باشد مگر آن كه در زمين خون بريزد . شما [ با اسير گرفتن بىموقع ] در پى بهره دنياييد و خداوند آخرت را [ براى شما ] مىخواهد و او عزّتمند و حكيم است . اگر قانونى كه خداوند از اين پيش مقرّر داشته است نبود در آنچه در پيش گرفتيد عذابى بزرگ به شما مىرسيد . پس از آنچه به عنوان حلال و پاكيزه به غنيمت در آوردهايد بخوريد و از خداوند پروا كنيد كه خداوند غفور و رحيم است .
اى پيامبر به اسيرانى كه در اختيار داريد بگو اگر خداوند در دلهاى شما خيرى را سراغ دارد بهتر از آنچه از شما گرفته شده به شما خواهد داد و شما را خواهد آمرزيد و خداوند غفور و رحيم است « 35 » .
بدين ترتيب بر اساس اين آيات اشتباهى از سوى مسلمانان صورت گرفته
هامش
( 35 ) - انفال / 70 - 67 .