خلف است . زنده نباشم اگر اجازه دهم او زنده بماند » . آنگاه فرياد بر آورد كه : « اى ياران خدا اين رأس كفر اميّة بن خلف است . زنده نمانم اگر او زنده بماند » .
بدين ترتيب مسلمانان او را در محاصرهء خود قرار دادند و وى را به همراه فرزندش به قتل رساندند .
كشتن و به اسارت گرفتن
388 - سپاه اسلام از آنجا كه در حال جنگ و نبرد بود مىكشت و اسير مىكرد ، امّا معاذ بن جبل كه حراست از جايگاه رسول خدا ( ص ) را بر عهده داشت با اسير گرفتن مخالف بود و عقيده داشت بايد خونريزى و كشتار در ميان كافران صورت گيرد .
ابن اسحاق در اين باره مىگويد :
« پيامبر آثار ناخشنودى را از آنچه مسلمانان مىكردند در چهرهء سعد بن معاذ مشاهده كرد و به وى فرمود : « اى سعد به خدا سوگند گويا تو از آنچه مردم مىكنند ناخشنودى ! » او گفت : آرى اى رسول خدا ، اين نخستين بلايى بود كه خداوند بر مشركان نازل كرد و كشتار و خونريزى در ميان آن مشركان از نظر من دوست داشتنىتر از آن بود كه حتّى يك نفر از آنان بر جاى گذاشته شود » « 25 » .
ما مشاهده مىكنيم كه موضعى كه از آن پس در قرآن كريم اعلام شد با اين پيشنهاد سعد همسويى داشت ، آنجا كه مىفرمايد : « هيچ پيامبرى نمىتواند اسير بگيرد مگر آن كه در زمين خون بريزد و دشمن را زمين گير كند » « 26 » .
نتايج و پيامدهاى نبرد
389 - ما شرح اين نبرد را به دليل محدود بودن زمان آن به اختصار برگزار كرديم ، چرا كه اين نبرد تنها يك روز يعنى از صبح روز هفدهم ماه رمضان سال دوم
هامش
( 25 ) - البداية و النهاية ، ج 3 ، ص 284 .
( 26 ) - انفال / 67 .