نخواهد كرد . ما از اين ناخشنود نيستيم كه به كمك ما با دشمن روبرو شوى و ما را به رويارويى با آنان برى ، چرا كه ما در جنگ پايداريم و در رويارويى و نبرد راستگو و استوار . اميد آن كه خداوند تو را به مشاهدهء موضعى از ما بنشاند كه ديدگان و دلت بدان نورانى و شاد شود . به اميد بركت و فضل الهى ما را به پيش ببر » .
در پى اين اظهارات و اين مواضع رسول خدا ( ص ) اطمينان يافت كه اينك وعدهء خداوند به تحقق پيوسته و سپاهى همراه اوست كه به خداوند و به حق ايمان دارد و ترديد در او نيست . به همين سبب بود كه آن حضرت از گفتههاى سعد بن معاذ شادمان شد و به نشاط آمد و فرمود : « روانه شويد و شادمان باشيد كه خداوند يكى از آن دو طايفه را [ كاروان يا سپاه ] به من وعده داده است و به خداوند سوگند گويا همينك كشته شدن آن مردم را به ديدگان خويش نظاره مىكنم .
اين سپاه رسول خدا ( ص ) ست كه عزم خود را براى نبرد استوار كرده و قدرت خداوند نيز پشتيبان آن بود .
مقايسهء دو سپاه
381 - ديديم كه چگونه سپاه پيامبر دل خود را به نيروى ايمان و حقيقت استوار ساختند ، هر چند عدّه وعدّهء آن اندك و كم بود ، چه آن سپاه جز دو اسب و چهل شتر آن هم براى بيشتر از سيصد نفر نداشت و مجاهدان مسلمان به نوبت بر مركبهايى كه داشتند سوار مىشدند و هر مركبى مورد استفادهء بيش از چهار نفر قرار مىگرفت . رسول اكرم ( ص ) خود نيز به نوبت بر مركب مىنشست و حتّى آن هنگام كه اصحاب وى قصد آن داشتند در هنگام فرا رسيدن نوبت پياده روى آن حضرت وى را از اين امر معاف بدارند فرمود : « من از شما ناتوانتر و يا كمتر از شما خواهان اجر و پاداش نيستم » .
در مقابل اين سپاه اندك سپاه كفر نهصد و پنجاه نفر مرد جنگى و هفتاد اسب و تعداد فراوانى شتر داشت كه علاوه بر استفاده از آنها به عنوان مركب بخشى از