هيچ شگفتى و غرابتى در اين امر وجود ندارد ، چه جنگهاى رسول خدا ( ص ) جنگ انتقام نيست ، بلكه جنگى است كه به خاطر درهم كوبيدن شر و جلوگيرى از ادامهء آن صورت مىگيرد و به همين دليل از آنجا كه ديگر كشته نمىتواند به شر آفرينى ادامه دهد ، پس از كشتن اعمال ناروايى با كشتگان از قبيل مثله كردن روا نيست .
از همين جاست كه رسول خدا ( ص ) به دفن كشتگان قريش فرمان داد و اجازه نداد جنازههاى آنها طعمهء پرندگان لاشخور و حيوانات درندهء ديگر شود . وى فرمان داد كشتگان قريش [ براى مصون ماندن از درندگان ] در چاه افكنده شود .
رسول اكرم ( ص ) همچنين از مورد حمله قرار دادن و كشتن مجروحى كه بر زمين افتاده است و نيز از شكنجهء كشتگان نهى فرمود ، چرا كه توان مجروح رو به سستى نهاده و تاپ و ياراى مقاومت و حركتى ندارد .
فرمانهايى از اين قبيل از سوى رسول خدا ( ص ) همه به پاس حرمت كرامت انسانى و نيز بدان سبب است كه هدف جنگ از ديدگاه او چيزى جز به سستى كشاندن قدرت سركشان و طغيانگران و دفع ستم و تجاوز آنان نيست نه آن كه هدف انتقام گرفتن از آنان باشد .
حتّى در مورد مقابله به مثل نيز كه قوانين جنگ آن را اقتضا مىكند و به حكم دفع ستم و تجاوز ضرورتى انكارنشدنى و گريز ناپذير است ، مسلمان تا آخرين حدّ ممكن در اين راه پيش نمىرود هر چند فضايل و كرامتهاى انسانى از سوى دشمن هتك شود ؛ بلكه مسلمان به امر پروردگار حتّى در هنگام دفع ستم و تجاوز به تقوا و خداترسى امر شده است ، آنسان كه جنگهاى رسول خدا ( ص ) الگوى كامل و والاى اجراى اين اصل مهم بود ، چه ، اوست كه بايد مردم از وى اين حقيقت را بياموزند كه اگر انسانى با برادر انسانش وارد جنگ شود حتّى در اين شرايط بايستى قانون اخلاق و آيين مردانگى ميان
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 312
مساهمون: حسين صابري
ص٣١٢